อวิ๋นหวงชำเลืองคนผู้นี้ แม้อีกฝ่ ำยจะกำลังชมนำงอยู่ แต่นำงก็ ทำได้เพียงต่อสู้สูสีกับอวตำรของอีกฝ่ ำย จึงฟังดูเหมือนคนผู้นี้ชม ตัวเองอยู่มำกกว่ำ
“ไม่รู้เหมือนกันว่ำยำมเข้ำสู่หอต ำรำเทียนเต้ำ เจ้ำจะท ำตัวเช่น ไร”
อวิ๋นหวงเริ่มตั้งตำรอ อัจฉริยะร่ำงเทวะส่วนใหญ่ทั่วโลกหล้ำผู้ฝึก ตนจะอยู่ที่นั่น
หำกสร ้ำงนำมให้ตัวเองได้ในยำมนั้น ก็เท่ำกับโด่งดังอย่ำงแท้จริง
เจียงผิงอันแข็งแกร่งเพียงนี้ เขำจะลือนำมอย่ำงแน่นอน
“ไปกันเถอะ วันนี้ทูตนำทำงจะมำแล้ว”
อวิ๋นหวงกล่ำว
เจียงผิงอันพยักหน้ำ เขำกับอวิ๋นหวงค้อมตัวต่ำ ๆ คำรวะดินแดน ลับ ก่อนจะหันกำยจำกไป
ต้ำเซี่ยดีกับพวกเขำยิ่ง พวกเขำจึงจำใส่ใจและจะตอบแทนในวัน หน้ำ
เมื่อออกจำกดินแดนลับ ทั้งสองก็มำยังจัตุรัสของวังหลวง
ขณะนี้บนพื้นจัตุรัสมีอักขระลึกลับมหึมำตัวหนึ่ง
นี่คืออักขระนำทำง หอตำรำเทียนเต้ำอยู่แสนไกลจำกที่นี่ พวก เขำจึงจะเคลื่อนย้ำยมิติมำโดยใช ้อักขระนำทำง
“รำชบุตรเขย”
