สตรีผู้นี้งดงำม แต่ควำมหยำบคำยทำลำยควำมงำมไปสิ้น
ยำมอวิ๋นหวงได้ยินวำทะของอีกฝ่ ำย แม้ในใจจะไม่สบอำรมณ์ นำงก็มิได้แสดงออก
เซี่ยชิงเตือนนำงอยู่ก่อนแล้ว ว่ำต้องมิให้อีกฝ่ ำยเดือดดำล คนทั้ง สองมีสิทธิ์ปฏิเสธมิให้พวกเขำเข้ำสู่หอตำรำเทียนเต้ำ
เพื่อที่จะเข้ำไปร่ำเรียนเพิ่มเติมในหอตำรำเทียนเต้ำ นำงทำได้ เพียงต้องทน
อวิ๋นหวงนำกล่องสองใบออกมำ เดินไปตรงหน้ำทั้งสองแล้วส่ง กฎเกณฑ์ให้
“ใต้เท้ำทูตนำทำงทั้งสอง ของขวัญเล็กน้อยนี้ โปรดรับไว้ด้วย”
ทั้งสองรับมันไปอย่ำงไม่คิดมำก
ทูตนำทำงหญิงนำมชุยอวี้เปิ ดกล่อง แล้วใบหน้ำของนำงก็ เปลี่ยนเป็ นเย็นชำ
“แค่หนึ่งกฎเกณฑ์? เรำมำขอทำนยำมใด? ต้ำเซี่ยก็เป็ นหนึ่ง แดนดินอันเคยมีเซียนบังเกิด แต่ตระหนี่เพียงนี้? นี่อยำกเข้ำหอตำรำ เทียนเต้ำจริง ๆ หรือ?”
สีหน้ำของอวิ๋นหวงชะงัก
หนึ่งกฎเกณฑ์ยังน้อยไปหรือ?
ยอดฝีมือขอบเขตแปรเทวะทั่วไป ทรัพย์สินทั้งเนื้อทั้งตัวก็คงรำว ๆ ห้ำกฎเกณฑ์ เพรำะต้องฝึกฝน จึงมิอำจเก็บทรัพยำกรได้มำกมำย
