สีหน้าเย้าเยาะบนใบหน้าชุยอวี้หายสิ้นเฉียบพลัน ม่านตาของ นางสั่นสะท้านรุนแรงราวเห็นผี
เถิงหย่วนที่ถูกคว้าคอเปลี่ยนสีหน้ายิ่งกว่าใคร เขาตกตะลึงจังงัง
เป็ นไปได้อย่างไร!
เขาถูกจับได้!
ความเร็วของเขาติดห้าสิบอันดับแรกในหมู่ผู้ฝึกตนร่วมขอบเขต ทั่วทั้งหอตาราเทียนเต้า
แต่ความเร็วขนาดนี้ ยังใช ้กับคนตรงหน้าไม่ได้สักนิด!
คว้าคอเขาได้ทันที ไร ้โอกาสขัดขืนใด ๆ!
เจียงผิงอันคว้าคอเถิงหย่วนแล้วก็กล่าวกับปัวซืออย่างสุขุม เหมือนไม่ได้ทาเรื่องใหญ่อะไรเลย “พวกเขามาจากหอตาราเทียนเต้า เจ้ากล้ารับซื้อศพพวกเขาด้วยหรือ?”
“ไฉนจะมิกล้า?”
ปัวซือกล่าวยิ้ม ๆ “ขอเพียงมิใช่ยอดฝีมือที่ไหนลงมือกับพวกเขา ต่อให้ฆ่าไป หอต าราเทียนเต้าก็ไม่สนใจหรอก”
“อย่างนี้นี่เอง”
ความกังวลในใจเจียงผิงอันสลายสิ้น
“เจ้าฆ่าข้าไม่ได้นะ! ข้าจะพาพวกเจ้าไปหอต าราเทียนเต้าให้! หากฆ่าข้าไป ไม่มีเคล็ดวิชา ก็หมดโอกาสไปหอต าราเทียนเต้านะ”
เถิงหย่วนตะโกนอย่างแตกตื่น เขาเสียขวัญหวาดกลัวอย่าง แท้จริง
มิคาดเลยว่าผู้คุ้มกันยังแข็งแกร่งเพียงนี้ แล้วร่างเทวะวิหคอมตะ ต้องแข็งแกร่งเพียงไร?
เจียงผิงอันชะงักเล็กน้อย เขาไม่สนใจว่าตนจะได้ไปหอต ารา เทียนเต้าหรือไม่ แต่เรื่องนี้สาคัญกับอวิ๋นหวงนัก
ขณะที่เจียงผิงอันยังมัวคิด
