ชุยอวี้กลัวอีกฝ่ายจะหักคอนางเสียเดี๋ยวนี้
ความสามารถต้านพิษของเจียงผิงอันทาให้เซี่ยหยวนเฮ่า และอวิ๋นหวงตกใจอย่างยิ่ง
พวกเขาทราบเพียงว่าร่างของเจียงผิงอันมีพิษ แต่มิคาดว่าจะทน พิษได้เช่นกัน
ไม่รู ้จริง ๆ ว่าเจ้านี่จะมีจุดอ่อนอะไรอีก
เปรี้ยง!
ทันใดนั้น เจียงผิงอันก็ขยี้ศีรษะของชุยอวี้จนโลหิตสาดกระเซ็น
“เหตุใดต้องเล่นลูกไม้เล็กน้อยเช่นนี้ด้วย?”
ยันต์โจมตีแผ่นหนึ่งร่วงจากมือชุยอวี้
เมื่อครู่ ชุยอวี้แสร ้งตอบตกลง ทว่าแท้จริงนางคิดลอบโจมตี
แต่เจียงผิงอันจับได้เสียก่อน
“ม่าย!”
ปัวซือโหยไห้อีกครั้ง “นี่ร่างพิษมิคสัญญีเลยนะ! ซากศพหนึ่งใน หมื่นโดนทาลายไปอีกแล้ว! เสียของ! เสียของที่สุด!”
เมื่อได้ยินวาทะของอีกฝ่ าย สีหน้าของเซี่ยหยวนเฮ่าและอวิ๋นหวง ก็ดูพิกล หรือคนผู้นี้มีงานอดิเรกวิปริตอะไร?
วิญญาณแรกกาเนิดพุ่งออกจากร่างของชุยอวี้ คิดหนีไป
เจียงผิงอันคว้ามันไว้
วิญญาณแรกกาเนิดตัวน้อยของชุยอวี้ตะโกนอย่างเสียขวัญ “เจ้าฆ่าข้าไม่ได้นะ! พี่ชายข้ามีกายาศักดิ์สิทธิ์! หากเจ้าฆ่าข้า! พี่ชายข้าจะมาล้างแค้นแน่นอน!”
นางมิคาดว่าคนผู้นี้จะแข็งแกร่งเพียงนี้ และไม่อยากตาย จึงข่มขู่ เขา
“กายาศักดิ์สิทธิ์?”
