เพราะนางมีพิษร ้ายแรงอยู่ในตัว
ปัวซือเหมือนคิดอะไรออก สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเล็กน้อย “หรือนี่จะเป็ นร่างพิษมิคสัญญี!”
เขาเขยิบถอยห่างจากชุยอวี้อย่างเผลอตัว กลัวจะสัมผัสถูกอีก ฝ่ายเข้า
เมื่ออวิ๋นหวงและเซี่ยหยวนเฮ่าทราบว่าเจียงผิงอันถูกวางยา สี หน้าก็แปรเปลี่ยนอย่างร ้ายแรง
เซี่ยหยวนเฮ่ารีบหยิบโอสถถอนพิษสองเม็ด จะส่งให้กับเจียงผิง อัน ทว่าเจียงผิงอันหายไปจากจุดเก่า พุ่งเข้าหาชุยอวี้แล้ว
เขาคว้าคอชุยอวี้ ถอดสร ้อยเก็บของที่อกอีกฝ่ายออก
“ไฉนพวกเจ้าต้องให้ข้ามารับทรัพยากรคืนเองกันหมดเลยนี่?”
ดวงตาของชุยอวี้เบิกค้าง มองชายตรงหน้าอย่างตกตะลึง “เป็ นไปได้เช่นไร! เจ้าถูกพิษชัด ๆ แต่ท าไมจึงยังใช ้พลังได้อยู่!”
ยามเถาวัลย์สัมผัสร่างอีกฝ่าย พิษก็ซึมสู่กายคู่ต่อสู้แล้ว
ตัวตนใต้ขอบเขตแปรเทวะ ขอเพียงถูกพิษเข้า ก็จะไม่อาจใช ้ อานาจใดในตัวได้อีก ร่างของคนผู้นั้นจะเน่าเปื่อย สลายเป็ นกอง โคลนไปอย่างรวดเร็ว
แต่เจียงผิงอันกลับไม่เป็ นอะไรเลย!
“ข้ามีภูมิต้านพิษ”
เจียงผิงอันถาม “เจ้าจะพาเราเข้าหอต าราเทียนเต้าหรือไม่?”
ชุยอวี้จังงัง
คนผู้นี้ต้านพิษได้!
พรสวรรค์สูงสุดของนางคือพิษ แต่ต่อหน้าคนผู้นี้ นางก็ขยะดี ๆ นี่เอง!
อันที่จริง มิใช่ขยะหรอก แมลงหมื่นพิษเจ็ดดาราชอบกินพิษนี้นัก
“ข้าจะพาพวกเจ้าไปหอต าราเทียนเต้า! อย่าฆ่าข้า!”
