“สหายเจียง หนหน้ายามพบร่างเทวะ ช่วยทิ้งศพสวย ๆ ไว้หน่อย นะ ข้าจะรับซื้อให้ราคางามเลย”
ว่าแล้ว ปัวซือก็ก้าวถอย ร่างหายลับไปทันที
“ย่นธรณีเหลือเพียงชุ่น!”
อวิ๋นหวงอุทาน
ปรากฏว่าอีกฝ่ายใช ้เคล็ดวิชาสายมิติเช่นนี้ได้!
ย่นธรณีเหลือเพียงชุ่นนั้นเหมือนก้าวเดียวเพียงหน แต่แท้จริง เคลื่อนกายห่างออกไปพันลี้
มันเป็ นเคล็ดวิชาสายมิติแขนงหนึ่ง ผู้บรรลุวิชานี้ได้ล้วนมาก ฝีมือ
มิใช่คนผู้นี้ควบคุมซากศพหรือ? ยังเรียนเคล็ดวิชาเช่นนี้ด้วย
เจียงผิงอันหรี่ตา ความนัยค าพูดสุดท้ายของอีกฝ่ ายฟังดูเหมือน พวกเขาจะได้พบกันอีก
คนผู้นี้ดูพิกลตั้งแต่ครั้งแรกที่พบ แดนประจิมห่างออกไปแสนไกล แต่อีกฝ่ายกลับจงใจมายังแดนบูรพา
ราวกับตั้งใจมาหาเขา
คนผู้นี้ต้องมีเจตนาบางอย่างอยู่แน่
ขณะนี้เอง ขันทีผู้หนึ่งรีบร ้อนวิ่งมาราวกลัวเสียเวลา
“ฝ่ าบาท! แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อมาสู่ขอองค์หญิงเก้าอีกแล้วพ่ะ ย่ะค่ะ!”
เซี่ยหยวนเฮ่ามองเขาอย่างเคลือบแคลง “มิใช่ครั้งก่อนปฏิเสธไป แล้วหรือ? ไฉนยามนี้จึงมาอีก?”
ครั้งก่อน เซี่ยชิงบรรลุขอบเขตแปรเทวะ ต่างเกิดเสียงฮือฮาไม่ น้อย และทั้งแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อ ราชวงศ์ต้าเฉียน และตระกูล เหลยโบราณล้วนส่งคนมาสู่ขอ
แต่เพราะเซี่ยชิงไม่เห็นด้วย เรื่องนี้จึงถูกหยุดลง
เหตุใดยามนี้พวกเขาจึงมาอีก?
