บทที่ 187 เซี่ยชิงบรรลุเคล็ดวิชามหาจักรพรรดิ
ปัวซือลอบเข้าสู่วังหลวงต้าเซี่ยเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่ามีแผนอยู่
เมื่อเจียงผิงอันปรากฏกาย อีกฝ่ ายก็จ้องมองเขาทันที เห็น ชัดเจนว่าเป็ นมือสังหาร
“ล้อเล่นอะไรนี่ ข้านับถือฝีมือสหายเจียงหรอกจึงมาดู!”
ปัวซือปฏิเสธเสียงเรียบ
สีหน้าของเซี่ยหยวนเฮ่าเย็นเยียบ “บุกรุกเขตราชฐานต้องห้าม ประหาร!”
ไม่ว่าคนผู้นี้จะลักลอบเข้ามาในวังหลวงต้าเซี่ยขณะนี้หรือไม่ ก็ เป็ นอาญาร ้ายแรงทั้งสิ้น
ขณะที่เขากาลังจะลงมือ ปัวซือก็กล่าวยิ้ม ๆ “ข้ามาจากสานัก บัญชาศพแดนประจิม ขอแนะน าฝ่าบาทว่าอย่าวู่วามดีกว่า”
เซี่ยหยวนเฮ่าชะงัก สีหน้าแปรเปลี่ยนเฉียบพลัน
สานักบัญชาศพแดนประจิมนั้นเทียบได้กับแดนศักดิ์สิทธิ์ตระกูล โบราณ สถานะสูงส่งอย่างยิ่ง
ได้ยินว่าหลังผู้อาวุโสในสานักพวกเขาตกตาย จะถูกเปลี่ยนเป็ น หุ่นเชิดศพพิทักษ์ส านัก
เมื่อสืบต่อจากรุ่นสู่รุ่น สานักนี้ก็ลึกล้าเกินคาดหยั่ง
มหาอานาจเช่นนี้ ต้าเซี่ยมิอาจเทียบติด
ปัวซือกล่าวกับเจียงผิงอันยิ้ม ๆ “สหายเจียง พอดีข้ากาลังจะไป ซากโบราณมหาจักรพรรดิเหมือนกัน เราไปด้วยกันได้นะ”
“ข้าไม่ชอบอยู่ใกล้อันตราย”
แม้เจียงผิงอันจะไม่รู ้ว่าส านักบัญชาศพเป็ นส านักเช่นไร แต่จาก สีหน้าของเซี่ยหยวนเฮ่า เขาก็ทราบได้ว่าไม่ธรรมดา
ปัวซือผู้ถูกปฏิเสธถอนใจอย่างผิดหวัง “ก็ได้ เดี๋ยวข้าไปเอง”
