ชายผู้นั้นเร่งปราณในกาย พร ้อมนาทัณฑ์อัสนีเพื่อบรรลุสู่ภพ เซียน
“ผู้อาวุโส! เส้นทางเซียนขาดลงแล้ว ท่านเป็ นเซียนมิได้แล้ว ขอรับ!” ว่านหนิงรีบร ้อนเอ่ยเตือน
“เส้นทางเซียนขาด?” ชายผู้นั้นขมวดคิ้ว
จริงเช่นนั้น เขาพบว่าทัณฑ์อัสนีบรรลุเซียนมิได้ปรากฏขึ้น
“เกิดอะไรขึ้น? เหตุใดเส้นทางเซียนจึงขาด? อย่าบอกนะว่า… เกิดเรื่องขึ้นแล้ว?”
ชายผู้นั้นตระหนักถึงบางอย่าง แล้วใบหน้าสุขุมของเขาก็เผยเค้า หนักใจหม่นหมอง
ขณะนี้ หนึ่งเสียงดังขึ้นในโสตเขา
“เจ้าหนูน้อย มาหาข้านี่”
“เจ้าเป็ นใคร?” ชายผู้นั้นผงะไปครู่หนึ่ง ก่อนจะจาเสียงอีกฝ่ ายได้ ขึ้นมาเฉียบพลัน สีหน้าของเขาพลันแปรเปลี่ยน “ผู้อาวุโส! เหตุใด ท่านจึงยังอยู่ในภพมนุษย์กันขอรับ!”
เขายกมือฉีกสุญตาเตรียมจากจร
ทันใดนั้น ชายผู้นั้นก็ฉุกคิดบางอย่างได้ และหันมองกลับไปยัง ปวงชน
“ผู้ใดปล่อยข้าออกมา?”
เนื่องจากอุบัติเหตุบางประการ เขาจึงจาศีลไปห้าแสนปี หากไม่ ถูกปล่อยออกมา ก็คงไม่อาจทราบว่าต้องจ าศีลไปอีกนานเพียงไร
ทุกผู้พากันมองไปที่เจียงผิงอัน
ไร ้ผู้ใดคาดคิดว่าเจียงผิงอันจะผ่าศิลาพบยอดฝีมือไร ้เทียมทาน เช่นนี้!
ชายผู้นั้นมองเจียงผิงอัน “ปราณประหลาดนัก เจ้าเดินบน เส้นทางของตัวเองหรือ?”
