“ความกล้าสัญจรบนเส้นทางของตัวนั้นน่าชื่นชม แต่รีบยอมแพ้ เถอะ เสียเวลาเปล่า เจ้าในขอบเขตนี้สร ้างเส้นทางของตัวเองไม่ได้ หรอก”
“ระบบการฝึกฝนที่อาจารย์ข้าสร ้างสมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว”
ชายผู้นั้นวิจารณ์เรื่อยเปื่ อย มิได้สนเลยว่าเจียงผิงอันจะฟัง หรือไม่ แล้วยกมือจี้หว่างคิ้วของเจียงผิงอัน
“ข้าเคยสร ้างยันต์ไว้ยามเบื่อ ๆ มากมาย ถือเสียว่าเป็ นของขวัญ ขอบคุณที่ปล่อยข้าออกมาแล้วกัน”
ว่าแล้ว เขาก็ฉีกสุญตาจากจร
เจียงผิงอันสัมผัสถึงข้อมูลจ านวนมหาศาลทะลักล้นเข้าสู่มโน สานึก และเนื่องจากขาดพลังจิต ข้อมูลมหาศาลเหล่านี้จึงทาเขาหมด สติไปทันที
ม่านตาของเซี่ยชิงหดตัว เข้ามาพยุงเจียงผิงอันไว้
สายตาปวงชนรอบข้างเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา
