ชายชราผู้รับผิดชอบการประเมินราคาเดินเข้ามายกชิ้นส่วน สมบัตินี้ด้วยปราณอย่างตื่นเต้น
“อักขระนี้เหมือนจะมาจากยุคสมัยของราชันศักดิ์สิทธิ์ แต่น่า เสียดายที่มันไม่ใช่เศษสมบัติสาหรับโจมตี แต่เป็ นเศษสมบัติวิเศษ สายป้ องกัน ราคาของมันจะต่ากว่า วัสดุนี้เหมือนทาจากศิลาแกร่ง เทียนเสวียน เมื่อรวมอายุกับพลังที่เสียไป ราคาก็จะอยู่เพียงพันล้าน ไม่ก็พันห้าร้อยล้าน”
เมื่อได้ยินวาทะของชายชรา ผู้คนมากมายก็ข่มเขี้ยวฟันแทบ แหลกด้วยความริษยา
“เมื่อครู่ข้าอยากซื้อศิลาก้อนนั้น แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ซื้อ! เจ็บใจ นัก! พันล้านเลยนะ! ยามนี้ไม่เหลือแล้ว!”
ผู้ฝึกตนคนหนึ่งร่าไห้อย่างรวดร ้าว
พลาดโอกาสร่ารวยในข้ามคืนไปเช่นนี้
แม้จะเป็ นสัตว์ประหลาดเฒ่าขอบเขตแปรเทวะ หากคิดสั่งสมหิน วิญญาณให้ได้พันล้านก็ยังต้องทุ่มเทพยายามยิ่ง
