วันถัดมา หอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลนาศิลามารดากองใหม่มาถึง และเจียงผิงอันก็เดิมพันศิลาต่อไป
ในเมือง ผู้ฝึกตนมากมายที่ได้ข่าวต่างมามุงดู
เมื่อเห็นยามเจียงผิงอันลงมือ ทุกคนล้วนริษยานัก
“อัตราพบสมบัติของเจียงผิงอันสูงถึงแปดในสิบ เขาต้องเป็ นผู้ สืบชะตาสวรรค์ระดับสูงแน่ ๆ!”
“นี่หรืออัจฉริยะ? แข็งแกร่งเสียทุกด้าน”
“พฤติกรรมของเขาโง่เง่าไปหน่อยนะ เขาไม่อาจท าร ้ายรากฐาน ของต้าฉู่ได้ด้วยวิธีนี้เลย มีแต่จะทาให้ต้าฉู่เดือดดาล สู้กลับไปตั้งใจ ฝึกฝนดีกว่า……”
“โฮก!”
ขณะที่ปวงชนเสวนา จู่ ๆ เสียงคารามเลื่อนลั่นก็ดังสนั่นจนรอบ ข้างสะดุ้งโหยง
และต้นตอเสียงคารามนั้นมาจากศิลาที่เจียงผิงอันผ่าอยู่
หินวิญญาณสีแดงเลือดชิ้นหนึ่งปรากฏขึ้นในสายตา เต็มไปด้วย ปราณโลหิต
“นี่อะไร? เหตุใดจึงส่งเสียงเหมือนสัตว์ร ้ายเลย?”
ทุกคู่เนตรจับจ้องศิลาประหลาดอย่างสงสัย ไร ้ผู้ใดยอมกะพริบ ตา
“นี่คือหินวิญญาณโลหิตระดับสูง! หินวิญญาณนี้อาบโลหิตของ สัตว์ภูตอันน่าสะพรึงกลัวในโบราณกาลตนหนึ่ง ผ่านการหล่อเลี้ยง บารุงหมื่นปีก็อาจเกิดสติปัญญาได้!”
ชายชราสั่นสะท้านอย่างตื่นเต้น เขาพบเห็นศิลาเช่นนั้นครั้ง สุดท้ายยามยังเป็ นศิษย์น้อยเมื่อพันปีก่อน
“พันห้าร ้อยล้าน ขายหรือไม่?”
ชายชราพินิจสมบัติเสนอราคาแก่เจียงผิงอัน
