แม้ต้าฉู่จะดูเหมือนแค่สร ้างสถานการณ์ แต่เรื่องนั้นหาส าคัญไม่ เรื่องสาคัญคือทาให้ราชสานักสงบได้จริง ๆ
ต้าเซี่ยได้ข่าวว่าต้าฉู่ออกค่าหัวลอบสังหารเจียงผิงอันหมื่นล้าน พวกเขาจึงออกค่าหัวฉู่โฮ่วจ้าวหมื่นล้านเช่นกัน
เหล่ามือสังหารหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
“ฮ่า ๆ สองฝ่ ายสู้กันหนักกว่านี้อีกหน่อยสิ เราจะได้กอบโกย มากกว่านี้อีก”
“หลังกาไรรอบนี้ ข้าก็บรรลุขอบเขตแปรเทวะได้สบายมาก!”
“ไปฆ่าเจียงผิงอันดีกว่า ข้าจะไปลอบโจมตีเจียงผิงอัน ได้ยินว่า เขาอยู่ในหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลที่เขตเมืองของสานักเพียว เหมี่ยว!”
ความขัดแย้งระหว่างสองแผ่นดินหยุดนิ่งชั่วขณะด้วยความตาย ของฉู่หยาง
แต่เพราะการลอบสังหารเจียงผิงอัน ทั้งสองฝ่ายจึงลอบสังหารกัน ไปมา
เจียงผิงอันกลายเป็ นเนตรพายุ
มือสังหารและผู้ฝึ กตนทั่วสารทิศล้วนมุ่งหน้าไปยังเมืองเพียว เหมี่ยวใต้ภูเขาพานักของสานักเพียวเหมี่ยว
รอยามเหยื่อปรากฏตัว
