ด้วยเงินพันห้าร ้อยล้านนี้ เขาก็สามารถไปตั้งมหาอานาจเป็ น ของตัวเองในพื้นที่เล็ก ๆ ได้ มิต้องเป็ นสุนัขรับใช ้ผู้ใด
ไม่นานนัก ข่าวการตายของฉู่จ้าน องค์ชายแห่งต้าฉู่ก็แพร่สู่ บ้านเมืองใกล้เคียงมากมาย เกิดเป็ นเสียงลือลั่นอื้ออึง
ทาให้ผู้คนมากมายหลั่งไหลสู่ต้าฉู่กันมากขึ้น
แม้ฆ่าองค์ชายมิได้ แต่ก็ยังไล่เล่นงานเจ้าหน้าที่หรือทหารของต้า ฉู่ซึ่งปลีกวิเวกเดี่ยว ๆ ได้
ยามฉู่ซูเจียง จักรพรรดิแห่งต้าฉู่ทราบเรื่อง เขาก็เดือดจัด
“เจียงผิงอัน! ต้าเซี่ย! พวกเจ้าสารเลว! เอาหินวิญญาณออกมา อีกห้าหมื่นล้าน ตั้งเป็ นค่าหัวสาหรับเจ้าหน้าที่ของต้าเซี่ยซะ!”
หนึ่งในขุนนางรีบร ้อนกล่าว “ฝ่ าบาท! ทาเช่นนี้ไม่มีประโยชน์ เลยพ่ะย่ะค่ะ เพราะคลังของเราขัดสนเงินนับแต่สงครามก่อนหน้านี้ แล้วนะพ่ะย่ะค่ะ”
“เงินห้าหมื่นล้านนี้ใช ้ฝึกฝนยอดฝีมือขอบเขตหลอมสุญตาได้ผู้ หนึ่ง ไม่จาเป็ นต้องวู่วามเลยพ่ะย่ะค่ะ!”
