หลังจากรับหินวิญญาณหลายหมื่นชิ้นจากหอวาณิชมั่งคั่ง กว้างไกล พวกเขาก็รีบหนีเข้าสู่เทือกเขาไร ้สิ้นสุด
“พี่หมิง ฆ่าพวกเขาไปจะไม่เป็ นอะไรจริง ๆ หรือ? ข้าได้ยินมา ก่อนว่าเหมือนราชวงศ์ต้าเซี่ยจะมีสมบัติลับสาหรับทานายอยู่ด้วยนะ”
หนึ่งในกลุ่มโจรเป็ นกังวลเล็กน้อย
ผู้ฝึกตนขอบเขตจินตานซึ่งถูกเรียกว่า ‘พี่หมิง’ ไม่พอใจและไม่ คิดสน
“เราแค่สังหารเจ้าหน้าที่ผู้น้อย สถานที่ก็ยังห่างไกล ราชวงศ์ไม่ คิดล าบากมาคิดบัญชีกับผู้น้อยอย่างเราหรอก”
“ขอเพียงเราท าอีกสักสองสามรอบ ก็จะสามารถบรรลุขอบเขต วิญญาณแรกกาเนิดได้ แล้วเราก็จะไปจากต้าเซี่ย ถึงยามนั้น พวก เขาคิดหาตัวเราก็ไม่มีทางเจอ!”
เมื่อได้ยินคาพูดของ ‘พี่หมิง’ โจรผู้หวั่นใจก็ผ่อนคลายลง
“ก็จริง เช่นนั้นก็รีบลงมืออีกสักสองสามครั้ง พรุ่งนี้เราถล่มกอง กาลังของอาเภอนี้กันเถอะ!”
