มเข้ำใจเจตจ ำนงหมัด แล้วค่อยศึกษำว่ำเกิดอะไรขึ้น
ควำมเร็วในกำรพินิจเจตจ ำนงหมัดโถมทะยำนหลำยเท่ำตัว!
ทว่ำในสภำวะนี้ ควำมเร็วกำรสูญเสียพลังวิญญำณก็มหำศำลยิ่งสูงกว่ำยำมใช้วิชำลับพลังวิญญำณเสียอีก
แต่เจียงผิงอันมีโอสถเติมพลังวิญญำณ กำรสูญพลังหำใช่เรื่องใหญ่สักนิด
มีผู้ฝึกตนสังเกตเห็นเจียงผิงอันมำกขึ้นเรื่อย ๆ
“เจ้ำนั่นท ำบ้ำอะไรอยู่? หำกฝึกฝน ไฉนเขำจึงยังไม่บำดเจ็บอีก?”
“ข้ำไม่รู้ บำงทีเขำอำจแค่ชื่นชมอ ำนำจกฎเกณฑ์ข้ำงบนนั่นก็ได้เพรำะถึงอย่ำงไร ขอบเขตของเขำต ่ำแค่นี้ ย่อมเป็นธรรมดำหำกจะไม่เคยเห็นกฎเกณฑ์ระดับสูง”
“เขำไม่สังเกตหรือว่ำจะมืดจะค ่ำอยู่แล้ว? เขำอยู่ใกล้ผำขนำดนี้ภำพฉำยที่ปรำกฏใด ๆ ก็กระทบถึงเขำได้ทั้งสิ้น”
ท้องนภำค่อย ๆ มืดลง กำรเปลี่ยนแปลงประหลำดบังเกิดขึ้นรอบผำ กฎเกณฑ์ทวีควำมแปรปรวน อ ำนำจมหำเต๋ำลึกลับพลุ่งพล่ำน
เงำดำบประกำยกระบี่มำกมำยวูบไหวผ่ำนสำยธำรแห่งประวัติศำสตร์ ปรำกฏขึ้นรำยล้อมหน้ำผำ
ยิ่งย ่ำค ่ำตกดึก เสียงศำสตรำประชันและกำรต่อสู้ก็ยิ่งชัดเจน จนกระหึ่มไปทั่วผำด้วยบรรยำกำศเคร่งขรึม
ภำพฉำยชวนขนลุกปรำกฏวูบไหวเป็นครั้งครำวประหนึ่งทวยเทพคืนชีวำ ปรำณทรงพลังกวำดกระหน ่ำทั่วฟ้ำดิน
เจียงผิงอันฟื้นจำกภวังค์แล้วรีบถอยออกมำ
ขณะนั้นเอง ภำพฉำยมนุษย์ผู้หนึ่งก็ปรำกฏขึ้นออกหมัดใส่เขำ
เหตุกำรณ์นี้เกิดกะทันหัน เจียงผิงอันมิทันตั้งตัวก็ถูกชกกระเด็นไปทันที
“ฮ่ำ ๆ ว่ำแล้วเชียวว่ำต้องเป็นเ
