ความอดทนของคนผู้นี้น่ากลัวเพียงไรกัน?
อวิ๋นหวงยืนนอกปากถ้า คู่เนตรงามเรืองประกายชื่นชม
นางเคยเข้าถ้านี้มากับตัว และทราบถึงความน่าสะพรึงกลัว ภายใน
เจียงผิงอันทนได้นานเพียงนี้ นี่เป็ นความอดทนที่คนหนุ่มสักคน ควรมีจริง ๆ หรือ?
เทียบกับเขาแล้ว นางดูจะไม่มีอะไรดีเลยนอกจากร่างเทวะวิหค อมตะ
เค้าความประหลาดใจปรากฏบนใบหน้าของชายชราที่ปากถ้า
“พลังใจเจ้าเด็กนี่ยอดเยี่ยมนัก อยู่มานานเพียงนี้ได้ยังไม่สะทก สะท้าน แต่เขาก็น่าจะใกล้ขีดจ ากัดแล้ว”
ขณะชายชราเอ่ยปาก เจียงผิงอันก็ลุกขึ้นช ้า ๆ
หลี่อี้เตาสุดลิงโลด ในที่สุดอีกฝ่ ายก็ทนไม่ได้เสียที รีบออกไปได้ แล้ว เขาไม่อยากอยู่ที่นี่ต่อไปแล้ว
แม้เจียงผิงอันจะไม่เป็ นอะไรก็ช่างมัน หลี่เฮ่อกับองค์ชายสี่ยังมี แผนอื่น
ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้าหลี่อี้เตาค้างไปทันที
เจียงผิงอันก้าวเข้าไปอีกครั้ง
ชายชราที่ปากถ้ารีบตะโกนขึ้น “ไอ้หนู เจ้าทาอะไรอยู่! วอนตาย อยู่หรือไร?”
“อารมณ์ด้านลบระดับนี้หามีผลต่อข้าไม่ ทาให้การพัฒนาของ ข้าช ้ายิ่งขอรับ”
เจียงผิงอันเดินต่อไป แรงกดดันที่นี่ไม่สาหัสเท่ายามเขาหลอม รวมกระดูกสันหลังกายาศักดิ์สิทธิ์
หนก่อนที่เขาผสานกระดูกสันหลัง ความเจ็บปวดนั้นกินเวลา สามเดือน ขัดเกลาพลังใจของเขา
เมื่อก้าวได้ยี่สิบก้าว ในที่สุดเขาก็ประสบแรงกดดัน
