“วิชาซ่อนจักรวาล… ซ่อนจักรวาล… ที่แท้นี่ก็คือความหมายของ วิชาซ่อนจักรวาล นักพรตเสินซวีช่างลึกล้ายากเข้าใจจริงแท้ แต่น่า เสียดายที่มิอาจเทียบชั้นตามรอย”
เมื่อไม่อาจเดินบนเส้นทางของนักพรตเสินซวีได้ เจียงผิงอันจึง ทาได้เพียงทิ้งวิชาซ่อนจักรวาลไป
เขาหลับตาลง เริ่มสลายการฝึกฝน เตรียมเริ่มฝึกฝนใหม่
ปราณวิญญาณหลากออกจากร่างของเขา
เมื่อสัมผัสถึงการไหลของปราณ เจียงผิงอันก็สัมผัสได้ว่าตน อ่อนแอลงเรื่อย ๆ
ทันใดนั้น เขาก็เบิกตาโพลง ดูดปราณวิญญาณที่สลายไป กลับมา
เจียงผิงอันก าหมัด เงยหน้ามองท้องนภาพร่างพราว หมู่ดาวพริบ พราย ดวงตาเรืองประกายมุ่งมั่น
“ข้าอยากเสี่ยงดูสักครั้ง!”
บทที่ 143 สัญจรบนเส้นทางตน
“ผิดแล้วเป็ นเช่นไร ไม่มีเส้นทางข้างหน้าแล้วเช่นไร”
“โลกหล้าไร ้เส้นทาง ยามใครบางคนสัญจร นั่นต่างหากจึงเรียก เส้นทาง!”
เจียงผิงอันกาหมัด ไม่เต็มใจทิ้งวรยุทธ ์ล้าเลิศนี้ไป
เขาตัดสินใจแสวงเส้นทางของตัวเอง!
แม้จะล าบากยากเข็ญ มิอาจเดินได้สุดทาง
เขาก็จะดั้นด้นให้ถึงที่สุด!
มหาจักรพรรดิเผ่ามนุษย์เบิกเส้นทางการฝึกฝน ราชันศักดิ์สิทธิ์ สร้างระบบการฝึกฝน นักพรตเสินซวีสร้างระบบของตนเอง……
เขาเทียบผู้อาวุโสทั้งหลายนี้ไม่ได้ แต่เขาพยายามและขยัน พากเพียร
