มันท าให้เขาประจักษ์กฎเกณฑ์ได้คล้ายตาขวาของเขา
ทว่ามันไม่ได้มีผลลัพธ ์แข็งแกร่งเท่าตาขวาของเขา
นี่อาจเป็ นเพราะการฝึกฝนของเขาต่า และบทบาทของแท่นพินิจ ดาวนั้นมีผลเกี่ยวเนื่องกับการฝึกฝน
อวิ๋นหวงยิ้มให้เจียงผิงอัน “สหายเต๋าเจียงสู้เขา ไว้พบกันครั้ง หน้า ข้าจะบรรลุให้ถึงขอบเขตวิญญาณแรกก าเนิด”
“สู้เขา”
เจียงผิงอันยิ้มบาง
ทั้งสองแยกย้าย เจียงผิงอันสุ่มเข้าห้องเล็ก ๆ ที่ไม่มีคนอยู่
ยามเปิดอาคมปราการ อักขระพริบพราย สร ้างเป็ นชั้นอาคมปก คลุม
ขณะที่เขากาลังจะทิ้งวิชาซ่อนจักรวาลไปนั้น เจียงผิงอันก็ อิดออดใจเล็กน้อย
เขาเงยหน้ามองหมู่ดาวผ่านหน้าต่าง
ที่นี่มองดาวได้ชัดเจนนัก ดีกว่าโลกภายนอกเป็ นไหน ๆ
แต่ดวงดาวที่นี่ไม่งดงามเช่นภายนอก มันมืดมนวังเวงกว่า
ครั้งหนึ่งผู้อาวุโสหลี่เคยกล่าวไว้ว่า ทุกดวงดาวที่เห็นแท้จริงกว้าง ใหญ่ยิ่ง ใหญ่โตกว่าทวีปที่พวกเขาใช ้ชีวิตอยู่เสียอีก
กาลก่อนยามได้ยินเช่นนั้น เจียงผิงอันไม่ได้รู ้สึกอะไรมาก แต่ เมื่อขอบเขตไต่สูง เดินทางไปไกล เขาก็ยิ่งสัมผัสได้ว่าดวงดาวที่ผู้ อาวุโสหลี่กล่าวถึงยิ่งใหญ่เพียงไร
จินตานทลายบรรพต วิญญาณแรกก าเนิดถล่มเมืองได้ง่าย ๆ ยอดฝีมือขอบเขตหลอมสุญตาผลาญทะเล……
แต่ทั้งหมดนี้เป็ นเพียงส่วนเล็ก ๆ ของดาวดวงหนึ่ง
ดวงดาวใหญ่โตมโหฬาร แต่เป็ นเพียงส่วนเล็ก ๆ ส่วนหนึ่งของ จักรวาล
