ามบุคคลที่ยังไม่บรรลุขอบเขตบูรณาการ ยังมีบุตรีประมุขศาลาหลัวอีเฟยและเฉิงฮั่นผู้รู้จักกันในคุกมืด
เจียงผิงอันกล่าวกับหลัวอีเฟยและเฉิงฮั่น “พวกเจ้าสองคนเป็นยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการกันแล้ว ตามเข้าไปด้วยเถอะ”
“ไม่เอา ข้าไม่อยากจากกับอู๋ฉิง”
หลัวอีเฟยกอดแขนเยี่ยอู๋ฉิง สีหน้าของนางเปี่ยมความเคืองแค้นไม่พอใจพฤติกรรมของคนเหล่านั้นยิ่ง
ทุกผู้ช่วยกัน สามัคคีผ่านไปก็ดีแล้วแท้ ๆ แต่กลับต้องเป็นแบบนี้เสียได้
เฉิงฮั่นผู้มีร่างสูงใหญ่เจ็ดฉื่อเกาหน้าอกกล่าวยิ้ม ๆ “ในเมื่อคนยิ่งเยอะยิ่งอันตราย ฝั่งพวกเจ้าคนน้อยกว่า ย่อมต้องปลอดภัยกว่าสิ”
อันที่จริง เขาอยากตอบแทนชดใช้ ก่อนหน้านี้เขาจงใจใส่ความเจียงผิงอันในคุกมืด เพื่อให้อีกฝ่ายเกิดความขัดแย้งกับฝ่ายรักษาระเบียบ
เฉิงฮั่นรู้สึกเหมือนตนติดหนี้เจียงผิงอัน ครั้งนี้ในเส้นทางเติงเซียน เขาเลยจะช่วยอีกฝ่ายเพื่อชดใช้ให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้
เมื่อเห็นทั้งสองไม่ยอมจาก เจียงผิงอันก็ไม่ได้พูดอะไร แล้วหันไปถามเฉียนฮวั่นโหรว
“เสี่ยวเซียง เจ้ามิได้เรียนค่ายกลหรือ?”
อีกฝ่ายอยู่มาแสนนาน น่าจะพอรู้เรื่องค่ายกลอยู่บ้าง
“ข้าไม่รู้มากนัก ข้าติดอยู่ในดินแดนลับแห่งหนึ่งมาร้อยกว่าปีเพื่อทำลายค่ายกล ข้าเลยเรียนมันแค่ร้อยปีนั้น” เฉียนฮวั่นโหรวตอบกลับ
ดวงตาของหลัวอีเฟยและเฉิงฮั่นเบิกกว้างยามได้ยินเช่นนี้
หลังค้นคว้ามาร้อยกว่าปี ยังบอกว่ารู้ไม่เยอะ?
ศิษย์น้องหญิงเฉียนผู้นี้อายุ
