ะตู? แถมบอกอีกว่ามีหนึ่งเส้นทางปลอดภัย”
“สร้างความย้อนแย้งทดสอบใจคน”
“ไม่ว่าจะเข้าประตูบานใด วิกฤติก็จะปรากฏให้เห็น หากเผชิญอันตรายภายใน ก็จะนึกเสียใจว่าทำไมจึงเลือกประตูบานนี้ และจึงอยากหวนกลับไป”
“ยามมีคนจำนวนมาก ก็อาจมีคนถือโทษผู้เลือกประตู สร้างความร้าวฉานขึ้นได้”
ราวจะยืนยันวาทะของเฉียนฮวั่นโหรว หนึ่งเสียงตะโกนพลันดังออกมาจากประตูบานกลาง
“เวรเอ๊ย! ค่ายกลถูกกระตุ้นแล้ว! เผ่นเร็ว!”
“เพลิงรุนแรงเกินไป รีบสร้างกำแพงน ้าแข็งหน่อย!”
“ถอย! รีบถอยเร็ว! เส้นทางนี้ไม่ปลอดภัย!”
คนทั้งสิบวิ่งออกมาในสภาพยุ่งเหยิง พวกเขาหลายคนเกือบไหม้เกรียม
โหยวเชียนชิวกล่าว “หากผ่านไปได้เมื่อครู่ เราก็จะผ่านไปได้แล้วแน่ ๆ”
“ฝ่าทะลวงอันตรายเกินไป ประตูบานนี้หาได้ปลอดภัย เมื่อครู่ข้าก็รู้สึกอยู่ว่าเส้นทางนี้อันตราย”
ผู้ฝึกตนบาดเจ็บรีบร้อนรักษาบาดแผลของตน
“เส้นทางกลางไม่ได้ผล แล้วไปทางใด?”
คนทั้งสิบมองซ้ายมองขวาอย่างสับสน
“พวกเจ้าสังเกตกันหรือไม่ว่าประตูบานซ้ายใหญ่กว่าอีกสองบานนิดหน่อย และคลื่นปราณจากมันก็มิได้แข็งแกร่ง?”
ผู้ฝึกตนหญิงซึ่งมีประสาทรับรู้ฉับไวเอ่ยขึ้นกะทันหัน
“พอเจ้าพูดออกมาแบบนี้ ก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ” ชายข้างตัวนางเสริมขึ้น
“บางทีอาจเพราะประตูบานนี้ไม่อันตราย ปราณจากมันเลยอ่อนแอกว่านิดหน่อยก็ได้”
คนทั้งสิบเล็งประตูบานซ้ายกันทันที
“เส้นทางนี้น่าจะปลอดภัย”
คนทั้งสิบตัดสินเส้นทางปลอดภัยเสร็จสิ้น
