นที่ซ่อนอยู่ภายใน
“อ๊าก!”
หนึ่งเสียงแผดร ้องดังสนั่น แล้วอัจฉริยะคนที่สี่ก็ตกตายด้วยน้ามือ เมิ่งจิง
หนึ่งบุคคลสังหารสี่อัจฉริยะเรียงกัน กระทั่งอัจฉริยะเลิศล้าอย่า งอวิ๋นหวงและฟางซิงยังถูกกลบรัศมี
พลังของเมิ่งจิงเหือดสิ้น ร่างของนางมิอาจขยับได้แล้ว
แต่ก่อนร่างของนางจะทันทรุดถึงพื้น หนึ่งร่างอุ่นร ้อนก็มาโอบ กอดนางไว้
เมื่อเห็นหน้าเจียงผิงอัน เมิ่งจิงก็คว้าแขนเขา ปล่อยโฮบ่อน้าตา แตก “เจ้าท่อนไม้ ท่านพ่อ… ท่านพ่อ…”
“ข้ารู ้ อย่าห่วงเลย จะไม่มีผู้ใดหนีไปได้”
เสียงของเจียงผิงอันแหบต่า หัวใจเปี่ยมด้วยโทสะอัดแน่น
หากมิได้ท่านอาเมิ่งช่วยไว้ ชีวิตของเขาก็คงสิ้นไปนานแล้ว
แต่เขาทาได้เพียงยืนมองท่านอาเมิ่งตาย หัวใจนั้นเต็มไปด้วย ความรู ้สึกไร ้ก าลัง
หนี้เลือดนี้ต้องล้างด้วยเลือด!
เมิ่งจิงกอดเจียงผิงอันร่าไห้สะอึกสะอื้น
อวิ๋นหวง ฟางซิง และคนอื่น ๆ ล้วนมองมาด้วยสายตาสุดเห็นใจ
เห็นบิดาตกตายอย่างสยดสยองต่อหน้า ผู้ใดก็เกินรับได้ทั้งสิ้น
เมิ่งจิงเป็ นผู้ร่าเริงที่สุดในหมู่คนทั้งสิบ แต่นางต้องมาประสบเรื่อง เช่นนี้
เจียงผิงอันกาลังจะส่งเมิ่งจิงให้อวิ๋นหวง ตั้งใจมุ่งหน้าลงมือเอง ทว่าหนึ่งบุคคลปราดมาอยู่ตรงหน้าเขา
สายตาของเยี่ยอู๋ฉิงเรียบเฉยเย็นชา ใบหน้าไร ้อารมณ์ใด อาภรณ์ขาวโบกไสวไร ้มลทินแปดเปื้อน
ฉู่หยางผู้มีผมสีน้าเงินมองอัจฉริยะฝ่ ายตนซึ่งเหลือเพียงสอง ก่อนจะส่ายหน้าอย่างจนใจ
“ไม่เอาไหนกันสักคน เส
