บทที่ 50 คายผลบุญ
หานซุ่นเซิงเช็ดเลือดจากมุมปากแล้วลุกขึ้นอย่างโงนเงน
ดวงตาของเขาปรากฏความเสียใจ ขณะที่เดินผ่านลูกศิษย์ตัวน้อยที่กลายเป็นมัมมี่ไปแล้ว
เขาต้องพยายามอย่างหนักเพื่อหาคนที่มีสภาวะพลังงานหยินสูงและร่างกายแข็งแรงสมบูรณ์มาฝึกฝนเป็นร่างทดแทนร่างใหม่
“ศิษย์พี่ ท่านเป็นอะไรไป?” อาจารย์หลินรีบเข้ามาด้วยสีหน้าร้อนใจ
หวังซินที่ตามหลังอาจารย์หลินมา พอเห็นว่าทั้งสองคนเมินเฉยไม่สนใจร่างมัมมี่ของเสี่ยวเต้าโดยสิ้นเชิง ฟันของเธอสั่นกระทบกันด้วยความกลัว
เธอก้มหน้าลงต่ำ ไม่กล้ามอง
“ค่ายกลที่วางไว้ก่อนหน้านี้ย้อนกลับมาทำร้ายฉัน ฉันจำเป็นต้องรีบฟื้นฟูความแข็งแกร่ง ดังนั้นจึงขอสั่งการให้ลูกศิษย์หาสถานที่ที่มีผู้คนจำนวนมากแล้วจัดการวางค่ายกลสกัดโชคลาภ…” หานซุ่นเซิงยกถ้วยชาขึ้นมาบ้วนปาก แล้วถ่มออกมาเป็นเลือด
ดวงตาเขาในยามนี้น่ากลัวยิ่ง “ค่ายกลนั้นเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่นึกไม่ถึงว่าแค่วันที่สามก็ถูกคนค้นพบ! คนผู้นั้นน่ากลัวนัก สามารถทำลายรูปแบบค่ายกลทั้งห้าที่ฉันจัดวางไว้อย่างระมัดระวังได้ นี่ถ้าไม่เตรียมร่างทดแทนเอาไว้ น่ากลัวว่าจะไม่ได้เห็นแสงตะวันพรุ่งนี้แล้ว!”
ก่อนหน้านี้เขาคือที่ได้รับประโยชน์ และตอนนี้เขาได้รับผลย้อนกลับของค่ายกลสกัดโชคลาภรุนแรงมากที่สุด
ส่วนลูกศิษย์ที่วางค่ายกลแทนเขา น่ากลัวว่าคงจะแย่ไม่ต่างกันนัก!
อาจารย์หลินตกใจ เขาคาดเดาว่า “ศิษย์พี่มีความเชี่ยวชาญในด้านการวางตำแหน่ง
