บทที่ 51 คุณนี่เอง
“พ่อ ใครเป็นคนเชิญปรมาจารย์ฮวงจุ้ยคนไหนมาอีกล่ะครับ” หลินเจี้ยนเฉิง ลูกชายคนโตของหลินหมินเฟิงเดินเข้ามาในห้องผู้ป่วย เขาเห็นผู้เป็นบิดามองเครื่องรางในมืออย่างงุนงง “พ่อไม่ได้พูดว่าคนพวกนั้นเป็นพวกหลอกลวงเหรอ ทำไมพ่อเชื่อซะเองแล้วละ?”
“ทำเหมือนฉันไม่เคยพูดประโยคพวกนั้นแล้วกัน” หลินหมินเฟิงกล่าว “เจี้ยนเฉิงอา เหนือคนยังมีคน เหนือฟ้ายังมีฟ้านะ ในปรมาจารย์พวกนั้นก็มีบางคนที่ไม่ใช่คนหลอกลวงเหมือนกัน”
อย่างน้อยตั้งแต่เขาซื้อยันต์จากเฝ่ยไป๋ลู่มา อาการปวดหัวที่ทรมานเขามานานกว่าสิบปีก็ดีขึ้นไม่น้อย
พูดอีกอย่างคือ ยันต์แผ่นนี้ใช้ได้ผล
เฝ่ยไป๋ลู่คือปรมาจารย์ฮวงจุ้ยตัวจริง
หลินเจี้ยนเฉิงพลันเงียบกริบ “…”
“ยังไงก็คุยกับแกไม่รู้เรื่องอยู่ดี” หลินหมินเฟิงเก็บยันต์ไปอย่างระมัดระวัง “แกไปหารวบรวมสิ่งประดิษฐ์หยกล้ำค่ามานะ ฉันจะเอาไปให้เป็นของขวัญกับท่านอาจารย์ อย่าลืมว่าต้องเป็นของที่แพงที่สุดด้วย”
“…ครับ” เขาอยากจะเห็นนักว่าอีกฝ่ายเป็นนักต้มตุ๋นแบบไหนถึงทำให้พ่อสับสนได้ขนาดนี้ หลินเจี้ยนเฉิงพลันกำหมัดแน่น
……
หลังจากเฝ่ยไป๋ลู่บอกลาหลินหมินเฟิง เธอก็เดินเข้าไปในห้องพักฟื้นที่เวินหมินรักษาตัวอยู่
นี่คือเรื่องที่เธอรับปากกับพ่อลูกตระกูลเวินไว้
เมื่อได้เจอเวินหมินอีกครั้ง เขาดูแก่ลงกว่าคราวก่อนไม่น้อย
เหมือนว่าเขาจะยอมรับเรื่องที่ตัวเองจะมีชีวิตอยู่ได้อีกเพียงห้าปีได้แล้ว เวินหมินจึงย
