ได้อาวุธวิเศษมาด้วยราคาแต้มผลงานสี่แสนกว่าแต้ม
แม้จะเป็นอาวุธวิเศษที่ใช้แต้มผลงานแลกมา ในภพแร้นแค้นพวกมันก็ยังเป็นอาวุธวิเศษชั้นเลิศที่สุดในสายตาผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิด
ส่วนจะขายได้เท่าไหร่นั้น เจียงผิงอันไม่ทราบกระจ่าง เขาไม่ค่อยได้ซื้ออาวุธวิเศษ
เหตุที่เขารู้ว่าอาวุธวิเศษเหล่านี้จะเป็นอาวุธชั้นเลิศสุดในสายตาผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิด ก็เพราะเขาฆ่าผู้ฝึกตนมามากมาย และเห็นอาวุธที่คนเหล่านั้นใช้
ผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดน้อยนักจะมีอาวุธวิเศษล ้าเลิศเช่นนี้
หลังจากซื้ออาวุธวิเศษ ยังมีแต้มผลงานเหลือในหลักแสน เจียงผิงอันก็จะเปลี่ยนพวกมันเป็นผลึกวิญญาณ
เหตุที่ทำไมเขาจึงแลกเป็นผลึกวิญญาณ ก็เพราะผลึกวิญญาณไม่มีตัวประกันราคา
หากซื้ออาวุธวิเศษหนึ่งชิ้นแล้วใช้อ่างสัมฤทธิผลเปลี่ยนเป็นผลึกวิญญาณ ก็มิอาจได้ผลึกวิญญาณมูลค่าเท่ากันออกมาได้ ไม่คุ้มค่าเลย
ระหว่างนั้น เขาขายโอสถยืดอายุขัยไปเม็ดหนึ่ง ได้ราคาแสนผลึกวิญญาณ
แล้วเขาก็ใช้ผลึกวิญญาณเหล่านี้ลอกเลียนอาวุธวิเศษที่ได้มา
หลังทำธุระทั้งหลายเสร็จสิ้น เจียงผิงอันก็กลับร้านที่ตนเพิ่งซื้ออาวุธวิเศษไปเมื่อครู่
“เถ้าแก่ ขายอาวุธวิเศษหน่อย”
เถ้าแก่ “???”
ว่าแล้วเชียว! เจียงผิงอันผู้นี้จะไม่ปล่อยเขาไป!
นี่มิใช่กวนประสาทกันอยู่หรือ! เพิ่งซื้อของไป ก็กลับมาขายอีกแล้ว!
เถ้าแก่เข้าใจผิดไปไกลลิบ แท้จริงเจียงผิงอันกังวลว่าจะนำไปขายที่อื่นแล้วได้ร
