ยเล็กน้อย
“ส่วนลดเท่าไหร่?”
เมื่อเห็นเจียงผิงอันถามเช่นนี้ เถ้าแก่ก็รีบร้อนพูดขึ้น “ให้ท่านตัดสินเลย!”
เจียงผิงอันตอน “จัดเตรียมอาวุธวิเศษทั้งร้านเจ้ามาเลย”
เถ้าแก่ “…”
แน่ใจนะว่านี่ซื้อ? มิใช่ปล้นกัน?
เถ้าแก่ดูหน้าเบี้ยว ๆ “ใต้เท้า ท่านจะซื้ออาวุธวิเศษไปทำไมมากมายกันขอรับ?”
“แต้มผลงานมีเหลือเยอะไปหน่อยน่ะ” เจียงผิงอันตอบอย่างขอไปที
เถ้าแก่ “…”
ไอ้พวกเศรษฐีใหม่ไปตายซะ!
เขาได้ยินว่าเจียงผิงอันชนะเลิศในศึกศาลาเซียน ได้แต้มผลงานห้าแสนกว่าแต้ม สร้างสถิติใหม่
และยังมีคนในพื้นที่เสวนาพูดกันด้วยว่า เจียงผิงอันเดิมพันข้างตัวเองในศึกศาลาเซียน ได้แต้มผลงานไปอีกแสน
นอกจากนั้น เจียงผิงอันยังได้กอดขางาม ๆ ของประมุขศาลาต้องมีแต้มผลงานให้ใช้ไม่ขาดมือแน่ ๆ
ริษยาแท้ มีทรัพยากรมากมายถึงเพียงนี้ เขาเป็นเถ้าแก่มาแสนนาน ทรัพยากรที่มีก็หมดไปตามจารีตโลกหล้าผู้ฝึกเซียน
จนเมื่อเจียงผิงอันเก็บอาวุธวิเศษทั้งหมดไป เถ้าแก่ก็ยังเชื่อไม่ลงว่าเรื่องทั้งหมดนี้เป็นความจริง
หากเป็นปกติ ยามขายอาวุธวิเศษได้มากมายเพียงนี้ เขาก็จะได้กำไรมากมาย แต่มาขายให้เจียงผิงอัน ราคาขายทั้งปวงล้วนลดกระหน ่าจนไม่มีแต้มผลงานตกถึงมือเขาสักแต้ม
หลังเจียงผิงอันจรจาก เถ้าแก่ก็กอดเก้าอี้โยกร ่าไห้
รันทดจริงแท้ รู้เช่นนี้แต่แรกคงไม่ไปหาเรื่องด้วย
เรื่องเดียวที่น่ายินดีคือมีบันทึกการชำระเงินซื้อสินค้าไว้ ไม่นับว่าล่มจมเสียทีเดียว
เจียงผิงอัน
