เขา คงหงุดหงิดใจสุด ๆ แน่ และยามนั้น เจียงผิงอันจะถูกหมายหัวแน่นอน”
“ใช่เลย ผู้ใดถูกลอกพลัง ผู้นั้นย่อมไม่ปรีดา”
“ด้วยความแข็งแกร่งของชางจวง หมัดเดียวเจียงผิงอันก็แหลกแล้ว”
คนเหล่านี้รู้เพียงว่าเจียงผิงอันให้ภาพฉายผู้อื่นมาช่วยสู้ได้ แต่หารู้ไม่ว่าภาพฉายจะมีเพียงผู้ที่ถูกเขาฆ่าเท่านั้น…
ที่ทางเข้าโถงรักษาระเบียบ เจียงผิงอันควบคุมภาพฉายของร่างเทวะสุดขั้วหยางประมือผู้ฝึกตนจากฝ่ายรักษาระเบียบ โลหิตย้อมพื้นแดงฉาน
เหล่าศิษย์ศาลาเติงเซียนซึ่งมามุงดูทั้งตกใจและกระปรี้กระเปร่าสิ่งที่พวกเขาฝันกลางวันถึง กลับมีใครคนหนึ่งทำได้
“แปลกจริง ทำไมพวกยอดฝีมือของฝ่ายรักษาระเบียบยังไม่ออกมาฆ่าเจียงผิงอันอีก?”
ศิษย์ศาลาเติงเซียนมากมายงุนงง เรื่องอึกทึกขนาดนี้ ก็ควรมียอดฝีมือออกมาได้แล้วสิ
แต่เจียงผิงอันฆ่าคนไปมากมาย ยอดฝีมือของฝ่ายรักษาระเบียบก็มิได้ออกมา
หากยอดฝีมือขอบเขตมหายานไม่ออกมาก็ยังพอว่า แต่ไฉนยอดฝีมือคนอื่น ๆ ในขอบเขตบูรณาการจึงไม่ออกมา?
“ยังไม่เข้าใจอีกหรือ?”
ผู้ฝึกตนชราคนหนึ่งลูบเครา เอ่ยขึ้นเสียงเนิบนาบ “เหตุที่เจียงผิงอันกล้าลงมือที่นี่ ก็น่าจะเป็นเพราะจำนงของประมุขศาลา”
“เจียงผิงอันต้องได้หลักฐานการละเมิดกฎของฝ่ายรักษาระเบียบมาแล้ว เขาจึงพาคนมาพร้อมหลักฐาน หากยอดฝีมือของฝ่ายรักษาระเบียบกล้าลงมือ ประมุขศาลาก็จะมีเหตุผลในการลงมือกับพวกเขา”
“นี่คือสาเหตุที่ยอดฝีมือจากฝ่ายรักษาระเบียบมิกล้าอ
