ในปัจจุบัน หลังจากที่เขาเอาชนะเชวียไห่ซานได้แล้ว เขาก็ผ่านขั้นที่ 8 และมาถึงระนาบอิสระย่อยแห่งหนึ่งในบันไดสวรรค์ขั้นที่ 9 ได้สำเร็จ
ระนาบอิสระแห่งนี้ กลับมีทิวทัศน์งดงามพอสมควร เพราะมันมีพร้อมไปด้วภูเขาและลำน้ำ
มีร่างหนึ่งในชุดคลุมสีขาวยืนเด่นหราอยู่บนยอดเขา สองมือไพร่ไว้ด้านหลัง ลักษณะท่วงท่าแลดูสง่างามไม่ใช่ชั่ว
หลังจากที่ต้วนหลิงเทียนปรากฏตัว สายตาของเขาก็จับจ้องไปยังร่างดังกล่าวทันที
เป็นชายวัยกลางคนที่แต่งตัวเหมือนบัณฑิตนักศึกษา ถึงแม้หน้าตาจะแลดูธรรมดา แต่ให้ความรู้สึกยากหยั่งถึง ยากนักที่ใครจะละเลยมองข้ามมัน เรียกว่าต่อให้เดินปะปนในฝูงชน ก็โดดเด่นจนสังเกตเห็นได้แน่ๆ
“เจ้าสามารถขึ้นมาถึงที่นี่ได้ทั้งๆที่เป็นเพียงเทพขั้นสูง นับว่าความแข็งแกร่งของเจ้าก็ไม่เลวเลยทีเดียว…”
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนสัมผัสได้ถึงสำนึกเทวะหนึ่งกวาดผ่านร่างเขาไป เสียงชายวัยกลางคนที่แลคล้ายบัณฑิตก็ดังขึ้นพร้อมๆกัน และน้ำเสียงยังฉายชัดถึงความไม่แยแส เผยให้เห็นถึงความมั่นใจอันล้นปรี่
ทว่าตอนนี้เอง ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะผงะไป “หืม? เจ้าเองก็เป็นเทพขั้นสูงรึ?”
ต้วนหลิงเทียนเองก็ได้แผ่สำนึกเทวะออกไปตรวจสอบชายวัยกลางคนในชุดราวบัณฑิตนักศึกษาเช่นกัน จึงพบว่าอีกฝ่ายก็เป็นเหมือนเขา…เทพขั้นสูง!
