และ “การดูแลเป็นพิเศษ ที่ต้วนหลิงเทียนได้รับจากชายชรา ก็ดึงดูดความสนใจของศิษย์จํานวนมาก “เจ้านั่นคือต้วนหลิงเทียนงั้นเหรอ? สัตว์ประหลาดจากเมืองวายุสวรรค์คนนั้น?”
“ข้ากําลังสงสัยอยู่เชียวว่าเจ้านั่นมันมีดีอย่างไร ถึงท่าให้ถึงอู่เยี่ยนชมชอบได้…”
“ปากสุนัขไม่มีงาช้างงอกเงยโดยแท้! ถังอู่เยี่ยนชมชอบมันกับผีสิ เจ้าอย่าพูดเหลวไหล!”
“ใช่ เจ้ามองอย่างไรของเจ้าถึงบอกว่าถังอู่เยี่ยนชมชอบมัน? ข้าเห็นว่านางเองก็รักษาระยะห่างกับมันอยู่ตลอด เต็มที่ก็แค่เพื่อนกันเฉยๆ”
ด้วนหลิงเทียนที่เข้าไปในบันไดสวรรค์ขั้นแรกแล้ว ย่อมไม่ได้ยินเสียงสนทนาเซ็งแซ่ของเหล่าศิษย์ แต่ว่า นถึงอู่เยี่ยนย่อมได้ยินมันชัดเจน แต่นางก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร สองตาดั่งสารทฤดูของนางเพียงเผยประกายสงสัย วาบหนึ่ง จับจ้องไปยังจุดแสงดวงเล็กๆที่เป็นตัวแทนของตัวนหลิงเทียน
เดิมที่นางไม่ได้สนใจอะไรศิษย์สายในคนใหม่ของนิกายหมอกเร้นลับที่มาจากเมืองวายุสวรรค์มากนัก แต่ห ลังจากได้พบคนเข้าจริงๆวันนั้น อีกฝ่ายกลับแลดูเฉยชากับนาง คล้ายไม่สนใจนางเลย นางจึงบังเกิดความ ปรารถนาอยากเอาชนะขึ้นมา
นาง ถึงอู่เยี่ยน เป็นถึงโฉมงามอันดับ 1 แห่งนิกายหมอกเร้นลับ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่มีบุรุษเฉยเมยกับนางเช่นนี้?
