อีกทั้งตัวตนเช่นนี้ วันหน้าต้องก้าวไปได้ไกลกว่าพวกมันแน่นอน
ถึงวันนี้พวกมันอาจจะอาศัยการกลุ้มรุมจนทุบตีเอาชนะอีกฝ่ายได้จริง…แต่วันหน้าเล่า?
ตราบใดที่อีกฝ่ายไม่ตกตายไปเสียก่อน ไม่นานก็ต้องบดขยี้พวกมันจนยับเยินได้ในเวลาอันสั้น และพอถึงวันนั้นจริง เกรงว่าพวกมันต้องโชคร้ายแน่แล้ว…นอกจากนั้นตราบใดที่พวกมันยังอยู่ในนิกายหมอกเร้นลับเพิ่มขึ้นอีกวัน ช่องว่างของพลังฝีมือระหว่างพวกมันกับอีกฝ่าก็จะมากขึ้นทุกขณะ
“มารดามันเถอะ…ครั้งนี้เป็นพวกเราทุ่มหินทับเท้าโดยแท้ ยังคิดตื้นเกินไป…กับคนที่กระทั่งศิษย์พี่ถูเฟิงต้องมาหารือกับศิษย์พี่ฉีเพื่อหาทางเข่นฆ่ามันในการประลอง จะเป็นศิษย์สายในธรรมดาๆในนิกายได้อย่างไร”
“จะโทษพวกเราก็ไม่ได้ เพราะศิษย์พี่ถูเฟิงดันไม่พูดชื่อต้วนหลิงเทียนออกมาสักครั้ง”
ทั้งสองได้แต่หันมามองสบตากันและเร่งหารือด้วยการส่งเสียงผ่านพลัง ตอนนี้ไม่ว่าใครในแววตาก็เต็มไปด้วยความเสียใจ เพราะพวกมันที่มาหาเรื่องต้วนหลิงเทียนแบบนี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับนกจ่าฝูงที่ทะลึ่งออกมาเป็นเป้าเกาทัณฑ์ก่อน
หากพวกมันรู้ก่อนว่าคนที่พวกมันจะมาหาเรื่องด้วยคือต้วนหลิงเทียน ให้พวกมันมีความกล้ามากกว่านี้สิบเท่าพวกมันก็ไม่มาแน่นอน
“ข้ามาจากสถานศึกษาหมอกเร้นลับของเมืองวายุสวรรค์จริงๆ”
