“ในนิกาย มีศิษย์สายในนับพันๆคน…แต่ในบรรดาศิษย์สายในเหล่านั้น มีแค่ 1-2 ในร้อยส่วนเท่านั้นที่กราบระดับสูงๆในนิกายเป็นอาจารย์ ศิษย์สายในส่วนใหญ่แล้วก็เลือกที่จะกราบอาวุโสฝ่ายในเป็นอาจารย์ อันที่จริงก็มีศิษย์หลายคนแล้วที่ออกไปฝึกฝนขัดเกลาตัวเองด้านนอกแล้วไม่กลับมา”
“นอกจากนี้ยังมีศิษย์ที่อายุมากแล้วบางคน ออกไปช่วยจัดการเรื่องราวต่างๆของนิกายด้านนอก”
“กล่าวได้ว่าปกติ ก็มักมีศิษย์สายในอยู่ในเขตที่พักฝึกฝนราวๆ พันคน”
พอถังอู๋เยียนกล่าวจบ นางก็พาต้วนหลิงเทียนเหินขามเขาสูงชัน จนมาถึงเนินเขาอันกว้างใหญ่
ด้านหน้ามองไป เห็นเพิงเนินเขาอันกว้างใหญ่หลายลูก บางสูงบางเตี้ยไม่เสมอกัน
อย่างไรก็ตามจะบริเวณยอดของเนินเขาก็ดี หรือบริเวณตีนเขาก็ดี จะมีบ้านปลูกสร้างอยู่เต็มไปหมด มีทั้งบ้านศิลาและบ้านไม้ รูปทรงและลักษณ์อาคารก็แตกต่างกันไป มีแม้กระทั่งบ้านบนต้นไม้ใหญ่
“บ้านที่เจ้าเห็นทั้งหลาย ไม่เว้นบ้านหินกับบ้านต้นไม้ด้านนั้น ทั้งหมดเป็นศิษย์สายในสร้างขึ้นมาด้วยตัวเอง…หากเจ้าพบเจอบ้านหลังใดที่เต็มไปดวยหยากไย่ บ่งบอกว่าไม่มีผู้ใดอยู่อาศัยมานานแล้ว เจ้าจะทำความสะอาดและเข้าไปอยู่เลยก็ได้ หรือหากไม่ชอบใจบ้านของผู้อื่น เจ้าจะสร้างเองก็ไม่มีใครว่า”
