หมัดอันร้อนแผดพุ่งผ่านดุจดาวตก ไม่ว่าผ่านที่ใด วารีดำก็ระเหยหายไปทันที
เปรี้ยง!
หมัดนี้ชกโดนเจียงผิงอันเต็ม ๆ
รอยยิ้มปรีดาปรากฏบนใบหน้าชางจวง
สารเลวเจียงผิงอันคิดใส่ความเขาก่อนหน้านี้ แต่ลูกไม้อุบายใดๆ ล้วนไร้ค่าต่อหน้าอำนาจอันเด็ดขาด
ชางจวงยอมรับว่าพลังวิญญาณของเจียงผิงอันแข็งแกร่งมากจริง ๆ แต่ในด้านพละกำลัง อีกฝ่ายก็เหมือนมดตัวจ้อย จะบี้ตายยามใดก็ย่อมได้
ทว่า รอยยิ้มก็ค้างบนใบหน้าชางจวงเฉียบพลัน
เพราะภาพยามเจียงผิงอันแหลกเละเป็นเศษเนื้อมิได้ปรากฏตามที่คาดฝัน
เจียงผิงอันรับหมัดไปตรง ๆ แต่แม้จะกระเด็นถอย เขาก็มิได้ตาย
ชางจวงรู้สึกอับอายยิ่ง ในฐานะผู้ฝึกกายาขั้นต้นขอบเขตบูรณาการ หมัดเดียวของเขาฆ่าผู้ฝึกจิตสักคนมิได้เชียวหรือ
ผู้ฝึกจิตขึ้นชื่อว่าร่างกายไม่แข็งแกร่ง
ในเมื่อหมัดเดียวไม่ไหว ก็สองหมัด!
ครั้งนี้ เขาใช้วิชาระดับสูงสุด เปลวเพลิงรอบกายผลาญวารีดำจนน ้าทะเลทั่วชั้นสี่เดือดพล่าน
ชางจวงออกแรงถีบขา ทะยานร่างพุ่งเข้าหาเจียงผิงอันทันที
“ไปตายซะ! สารเลว!”
ต่อหน้าหมัดอันทรงพลังนี้ เจียงผิงอันมิได้หลบ แต่เผชิญมันตรงๆ
ชางจวงเกือบหลุดหัวเราะ
เจียงผิงอันโง่หรือไร?
กล้ามาสู้กับร่างเทวะสุดขั้วหยาง
ตู้ม!
ทั้งสองปะทะกันอีกครั้ง ก่อนที่ต่างฝ่ายจะล้มหงาย กระแทกผนังคุกมืดกันทั้งคู่
มิอาจทราบว่าคุกมืดแห่งนี้สร้างขึ้นจากอะไร แต่แรงกระแทกของยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการมิได้สร้างความเสียหายใด ๆ ต่อมันเลย
