ขณะนี้ เฉิงฮั่นเสียใจสุดแสน
เขาน่าจะบุกฝ่าไปตั้งแต่เมื่อครู่ บางทีอาจยังมีโอกาสช่วยเหลือเจียงผิงอัน
ทุกสิ่งสายไปแล้ว
เผชิญหน้าร่างเทวะสุดขั้วหยางขอบเขตบูรณาการ ไม่ว่าพลังต่อสู้ของเจียงผิงอันจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์ ห่างชั้นกันเกินไป
“ยืนบื้อทำอะไรกัน รีบเปิดประตูให้ศิษย์พี่เฉิงฮั่นของเราสิ!”
เหล่าศิษย์ฝ่ายรักษาระเบียบตะโกนยิ้ม ๆ
เจียงผิงอันตกตาย งานของพวกเขาลุล่วง พวกเขาจึงจะกลับไปรับรางวัล
“ศิษย์พี่ กุญแจอยู่กับเจ้า”
ศิษย์ฝ่ายรักษาระเบียบผู้หนึ่งยิ้มให้ผู้ฝึกตนร่างอ้วนกลมผู้หนึ่ง
“เออว่ะ กุญแจอยู่ที่ข้า ฮ่า ๆ ข้าดีใจจนลืมไปสนิทเลย”
ผู้ฝึกตนร่างอ้วนกลมตบศีรษะตนเองเบา ๆ ด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะนำกุญแจสีดำออกมาจากมิติในตัว
เสียบกุญแจสู่ประตู แล้วค่ายอักขระบนประตูก็ทำงาน แง้มเปิดออกช้า ๆ
“หัวหน้ากลุ่มชาง เจียงผิงอันโดนวิญญาณร้ายข้างล่างนั่นกินไปแล้วหรือ?”
พวกเขาหาเหตุผลการตายของเจียงผิงอันเอาไว้แล้ว
ทุก ๆ ปี มีศิษย์ตกตายในคุกมืดจำนวนมากด้วยเหตุผลนี้
อึดใจต่อมา หนึ่งร่างซึ่งเต็มไปด้วยรอยไหม้ดำก็ค่อย ๆ เดินออกมา
เมื่อเห็นใบหน้าคนผู้นี้ ปวงชนก็ตะลึงไปชั่วขณะหนึ่ง ก่อนที่สีหน้าจะเปลี่ยนสู่ตกตะลึงเหลือเชื่อ
เจียงผิงอันยังมีชีวิตอยู่!
ปรากฏว่าชางจวงจัดการเขาไม่ได้
“หยุดเขาไว้! อย่าให้หนีไปได้!”
ผู้ฝึกตนร่างอ้วนกลมตะโกน
เจียงผิงอันชำเลืองเหล่าผู้ฝึกตนจากฝ่ายรักษาระเบียบพลางใช้‘สังสารวัฏ’ ผู้