ก่อนที่ต้วนหลิงเทียนจะเข้าสู่สถานศึกษาหมอกเร้นลับ ตอนที่อยู่ในโรงประมูลตระกูลโจว เขาก็ได้ยินผู้คนกล่าวถึงระดับพลังบ่มเพาะของจ้งซื่อ นายท่าน 4 แห่งตระกูลจ้งหนาหู จึงรู้ว่าอีกฝ่ายมีระดับบ่มเพาะอยู่ที่ขอบเขตเทพขั้นสูง
ทว่าตอนนี้ จากกลิ่นอายพลังเทพที่แผ่ออกมาทั่วร่างของจ้งซื่อ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่แค่ขอบเขตเทพขั้นสูงแน่นอน
“โฮ่? นาย 4 แห่งตระกูลจ้ง ก็ทะลวงถึงขอบเขตราชาเทพแล้วรึ?”
อย่างไรก็ตาม เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังเทพทั่วร่างจ้งซื่อ ถังชุนก็เผยรอยยิ้มเย้ยหยันออกมา “แต่กระนั้น ข้ายังอยากรู้นัก…ว่าเจ้าไปเอาความมั่นใจมาแต่ที่ใด? เจ้าคิดว่าอาศัยระดับพลังราชาเทพขั้นต่ำ สามารถฆ่าข้าได้เพีงแค่พลิกฝ่ามือ?”
พอจ้งซื่อได้ยินวาจาเย้ยเยาะของถังชุน ใบหน้ามันก็ฉายชัดถึงความรังเกียจ “ตาแก่ รู้ทั้งรู้ว่าข้าบรรลุถึงราชาเทพแล้ว…อาศัยเทพขั้นสูงเช่นเจ้า คิดว่าข้าฆ่าไม่ได้เช่นนั้นรึ?”
กระทั่งจ้งเค่อฉีที่อยู่ด้านหลังเอง ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะออกมา ท่าทางแลดูตลกขบขันมาก “ตาแก่ หากเจ้ารีบคุกเข่าร้องขอความเมตตาตอนนี้ยังทัน…ไม่น่าว่าอา 4 ของข้าอาจเมตตาเฒ่าชราเช่นเจ้า จนเหลือซากศพสมบูรณ์ไว้ให้!”
ถังชุนไม่แยแสรุ่นหลังอย่างจ้งเค่อฉี เพียงมองไปยังจ้งซื่อด้วยรอยยิ้ม “ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ที่ราชาเทพขั้นต่ำคนหนึ่งหาญกล้าวางท่าโอหังต่อหน้าข้าถังชุนผู้นี้”
