แทบจะพร้อมๆกันกับที่ถังชุนกล่าวจบคำ จ้งซื่อ ไม่ได้เอะใจสงสัยอะไรหากทว่าจ้งเอกลับอดขมวดคิ้วไม่ได้ ด้วยเพราะมันรู้สึกว่านาม ‘ถังชุน’ คุ้นๆหูพิกล ราวกับเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน
อนิจจาแม้จะรู้สึกคุ้นๆ แต่ปุบปับกลับนึกไม่ออก
ซัววว!!
และในขณะเดียวกันกับที่จ้งเอ้อขมวดคิ้วครุ่นคิดนั้นเอง กลิ่นอายพลังเทพอันทรงพลังสุดไพศาลเหนือกว่ากลิ่นอายพลังเทพของจ้งซื่อก็ระเบิดออกมาจากร่างถังชุน และพริบตาที่มันปรากฏ ก็ได้กลบไอพลังของจ้งซื่อเสียมิด!
ด้านจ้งซื่อเองที่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังเทพของอีกฝ่าย สีหน้าก็เริ่มแปรเปลี่ยนไปใหญ่หลวง
เพราะกระทั่งพี่ใหญ่ของมัน ผู้นำตระกูลจ้งคนปัจจุบัน ยามเร่งเร้าพลังเทพทั้งหมดออกมา แต่กลิ่นอายพลังเทพของอีกฝ่ายยังไม่กล้าแข็งเท่านี้เลย!
และต้องทราบด้วยว่า พี่ใหญ่ของมัน จ้งต้า เป็นถึงราชาเทพขั้นกลางแล้ว!
“สูง…ราชาเทพขั้นสูง!?”
มองไปยังถังชุนอีกครั้ง สีหน้าจ้งเอ้อก็กลับกลายเป็นอัปลักษณ์ปั้นยาก มันไม่คิดไม่ฝันจริงๆว่าชายชราเบื้องหน้าจะเสแสร้งเป็นหมูกินเสือเช่นนี้!
อีกฝ่ายไม่ใช่เทพขั้นสูงเลย แต่เป็นถึงราชาเทพขั้นสูง!
เพราะมีแต่พลังเทพของขอบเขตราชาเทพขั้นสูงเท่านั้น ถึงจะมีกิ่นอายพังกล้าแข้งถึงขั้นนี้!
ในระนาบเทพมีหลายสิ่งอย่างที่สามารถปกปิดพลังฝึกปรือของผู้ใช้ได้ แต่ในเมืองวายุสวรรค์นั้น ไม่เคยปรากฏว่ามีใครครอบครองสมบัติดังกล่าว
และต่อให้มี ก็เกรงว่าจะมีน้อยมากที่ใช้มัน
