ถังชุนเลิกคิ้วขึ้น จากนั้นก็หันไปมองจ้งซื่อพลางถามเคล้าเสียงหัวเราะ
“ขอผู้อาวุโสถังชุนโปรดไว้ชีวิตผู้น้อยด้วย”
ร่างจ้งซื่อที่คุกเข่าอยู่บนพื้นสั่นไปอย่างแรง ได้แต่กล่าวอ้อนวอนร้องขอชีวิตออกมาเสียงอ่อน
“ไฉนถึงยอมเร็วนักเล่า?”
ถังชุนเย้ยเยาะ จากนั้นสองตามันก็ฉายแววเยียบเย็นเรืองขึ้นวูบหนึ่ง ไอพลังเทพทั่วร่างพลั่นสั่นไหวพุ่งพล่าน จากนั้นกลิ่นอายพลังอันน่าสะพรึงกลัวก็เริ่มปั่นป่วนไปทั่วห้องส่วนตัว
ถังชุนจะอย่างไรก็เป็นราชาเทพขั้นสูงคนหนึ่ง
แต่วันนี้กลับมีราชาเทพขั้นต่ำคนหนึ่งปากดี กล่าวบอกว่าคิดฆ่ามัน อาศัยแค่พลิกฝ่ามือก็พอ…
จะให้มันทนไหวได้อย่างไร
หากวันนี้ไม่ใช่เพราะพลังมันกล้าแข็งกว่าผู้อื่นเขา ไม่ใช่ว่าคงถูกผู้อื่นเข่นฆ่าเอาจริงๆหรือไร?
“ผู้อาวุโสถังชุน ขอท่านเมตตาไว้ชีวิตข้าน้อยด้วย!”
เมื่อจ้งซื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารของถังชุน มันก็เร่งโขกศีรษะลงพื้นห้องส่วนตัวอย่างแรงจนเลือดโชกโดยไม่รู้ตัว
ต้วนหลิงเทียนที่ยังคงนั่งอยู่เพียงใช้ตะเคียบคีบอาหารกินไปพลางชมดูเรื่องราวไปพลาง สีหน้าแววตาช่างเฉยเมไร้แยแสนัก ราวกับทุกสิ่งอย่างไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับตัวเอง เพราะในสายตาเขา ที่คนของตระกูลจ้งต้องตกอยู่ในสภาพอนาถแบบนี้ ทั้งหมดเพราะพวกมันหาเรื่องใส่ตัวทั้งนั้น
