วันนี้ต่อให้พวกมันฆ่า 2 คนเบื้องหน้าทิ้งเสีย ตราบใดที่ไม่ทิ้งร่องรอยและเบาะแสใดให้สืบสาว ยังจะมีใครล่วงรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นที่นี่ได้?
“ตาย? ข้า…สั่งเสีย?”
พอได้ฟังคำพูดของจ้งเอ้อต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะฉีกยิ้มสนุกสนาน จากนั้นก็หรี่ตาลงมองถามผู้พูดว่า “เจ้าเป็นใครเล่า? ผู้นำตระกูลจ้งหรือไร?”
“หึ!”
ไม่ทันที่จ้งเอ้อจะได้ตอบคำ ก็เป็นจ้งเค่อฉีที่พ่นลมสบถเสียงเย็น กล่าวตอบแทนบิดาออกมาว่า “ต้วนหลิงเทียน นี่คือท่านพ่อของข้า นายรองตระกูลจ้ง จ้งเอ้อ! และถัดจากท่านพ่อข้าก็คือ อา 4 จ้งซื่อ นาย 4 แห่งตระกูลจ้ง!!”
“จ้งเอ้อ? จ้งซื่อ?”
สายตาต้วนหลิงเทียนกวาดมองไปยังชายวัยกลางคนเบื้องหน้าทั้งสองรอบหนึ่ง จากนั้นก็ไปหยุดลงบนร่างจ้งซื่อ ต่อมามุมปากเขาก็เริ่มยกยิ้มเย้ยหยันขึ้นมาอย่างอดไม่ไหว
นาย 4 ตระกูลจ้งคนนี้ นับว่ามีเรื่องกับเขามาเนิ่นนานแล้ว
ไม่นานนักหังจากที่เขามาถึงเมืองวายุสวรรค์ ก่อนที่จะเข้าไปทดสอบที่สถานศึกษาหมอกเร้นลับ เขาก็ได้ไปยังโรงประมูลตระกูลโจว และตอนนั้นนาย 4 ตระกูลจ้งผู้นี้ ก็ถูกเขาแย่งประมูลสิ่งของไป…
และในวันนั้นสิ่งีท่เขาแย่งประมูลกับอีกฝ่าย ก็มีแต่อีกฝ่ายคนเดียวที่เพิ่มราคาแข่งกับเขา
“จ้งเอ้อ? จ้งซื่อ?”
ถังชงที่นั่งฝั่งตรงข้ามต้วนหลิงเทียน แสยะยิ้มพลางกล่าวประชด “ตระกูลจ้งช่างทรงพลังเสียจริง!”
