อย่างไรก็ตามกระประชดเสียดสีของถังชง ไม่ว่าจะจ้งเอ้อหรือจ้งซื่อก็ไม่ได้เก็มาใส่ใจ ยังเมินอีกฝ่ายโดยสมบูรณ์ เพราะในสายตาของพวกมัน นี่ก็แค่ผู้เฒ่าใช้การไม่ได้ของบ้านต้วนหลิงเทียนเท่านั้น อาศัยพลังฝึกปรือขอบเขตเทพขั้นสูง พวกมันแค่ตบฟาดออกไปฝ่ามือเดียว ไม่ทราบอีกฝ่ายต้องมีกี่ชีวิตถึงจะพอให้ตาย…!
สุดท้ายไม่ว่าจ้งเอ้อกับจ้งซื่อก็บรรลุถึงขอบเขตราชาเทพแล้ว
กระทั่งจ้งซื่อเองก็พึ่งบรรลุถึงขอบเขตราชาเทพไม่นาน เป็นราชาเทพขั้นต่ำแล้ว แค่มันยังไม่ได้ปรับด่านพลังให้เสถียร ก่อนหน้าจึงไม่กล้าใช้สำนึกเทวะตรวจสอบพลังฝึกปรืออีกฝ่ายส่งเดช
“นายรองตระกูลจ้ง?”
มุมปากต้วนหลิงเทียนยังคงยกยิ้มเย้ยหยัน สีหน้าแววตาไม่ขาดการล้อเลียนแม้แต่น้อย ยังมองถามทั้งคู่ด้วยท่าทีสนุกสนาน “ไม่ทราบว่าเรื่องที่พวกเจ้าคิดฆ่าข้าต้วนหลิงเทียน เป็นเรื่องส่วนตัวของพวกเจ้าสองคน หรือเป็นการตัดสินใจของทั้งตระกูลจ้ง?”
“ข้าคนนี้สามารถเป็นตัวแทนของทั้งตระกูลจ้งได้”
จ้งเอ้อกล่าวคำด้วยน้ำเสียงสงบราบเรียบ แม้มันจะไม่ทราบว่าไฉนต้วนหลิงเทียนถึงถามคำถามดังกล่าวออกมา แต่มันคิดว่าเรื่องราวทั้งหมดอยู่ในกำมือแล้ว เช่นนั้นจึงไม่กริ่งเกรงหวั่นกลัวใดๆ
และแทบจะพร้อมๆกันกับที่จ้งเอ้อกล่าวตอบออกไป ร่างจ้งซื่อที่ยืนอยู่ข้างๆพลันสะท้านขึ้นมา
