จ้งซื่อ ยังกล่าวส่งเสียงผ่านพลังสืบต่อ“ตอนนี้พวกเราจักทำอย่างไรกันดี…พวกเรารวมถึงตระกูลจ้งได้กลายเป็นศัตรูชั่วชีวิตกับมันไปแล้ว”
“เจ้าจักร้อนรนทำอะไร เรื่องเท่านี้ยังคิดไม่ได้หรือ?”
ลูกตาของจ้งเอ้อหรี่ลงครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่นานมันก็ตัดสินใจได้ น้ำเสียงยังฟังดูดุร้ายเอาเรื่องนัก “มันรวมถึงคนข้างกายมันล้วนแล้วแต่เป็นแค่ขอบเขตเทพ ต่อให้มันจะตกตายที่นี่ ตราบใดที่พวกเราปิดกั้นข่าวสาร ไม่ให้ผู้ใดล่วงรู้ เช่นนั้นก็ไม่มีใครที่อยู่เบื้องหลังมันสาวมาถึงตระกูลจ้งเราได้”
“พี่รอง…แต่เพื่อนร่วมก๊วนของเค่อฉี สังเกตเห็นท่าทีผิดปกติของเค่อฉีแล้ว…”
จ้งซื่อกล่าวเตือนผ่านพลัง
“จักไปยากอันใด หลังจากฆ่าต้วนหลิงเทียนกับตาแก่ข้างๆนั่น พวกเราก็แค่ฆ่าเด็กน้อยกลุ่มนั้นให้สิ้น เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาในภายภาคหน้า!”
จ้งเอ้อกล่าวคำด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียมเด็ดขาด
”ดี!”
จ้งซื่อที่ได้ยิน สองตาก็เริ่มฉายชัดถึงความแน่วแน่
บางทีตัวตนกับภูมิหลังของชายหนุ่มชุดม่วงเบื้องหน้า อาจไม่ใช่อะไรที่ทั้งตระกูลจ้งของพวกมันจะแบกรับได้ไหว แต่ตอนนี้ในเมื่อตระกูลจ้งของพวกมันได้แตกหักกับอีกฝ่ายโดยสมบูรณ์กลายเป็นศัตรูที่ต้องฆ่ากันให้ตายไปข้างแล้ว ไหนเลยจะปล่อยให้อีกฝ่ายรอดชีวิตออกไปจากที่นี่ได้?
