เพราะถ้าวันนี้ปล่อยอีกฝ่ายไป เผลอๆทันทีที่ออกจากเหลาอาหารตระกูลจ้งอีกฝ่ายก็อาจเรียกยอดฝีมืออันทรงพลังจากขุมกำลังเบื้องหลังมาฆ่าล้างสกุลจ้งจนหมดสิ้นก็เป็นได้!
แต่ในปัจจุบัน อีกฝ่ายไม่ต่างอะไรจากสัตว์ร้ายติดบ่วงที่พวกมันวางดักไว้ กระทั่งยังได้ปิดกั้นการส่งข้อความใดๆเรียบร้อย เช่นนั้นต่อให้อีกฝ่ายจะมีความเกี่ยวข้องกับขุมกำลังระดับจอมราชันเทพกระทั่งอาจเป็นถึงขุมกำลังระดับจักรพรรดิเทพจริง แต่ขอเพียงเข่นฆ่าอีกฝ่ายโดยทำให้มือสะอาด เช่นนั้นขุมกำลังที่อยู่เบื้องหลังอีกฝ่ายก็ไม่อาจสืบสาวราวเรื่องอะไรได้
หากวันนี้ไม่ฆ่าผู้อื่นแล้วปล่อยไป…9 ใน 10 ขุมกำลังเบื้องหลังอีกฝ่าอาจบุกมาเข่นฆ้างตระกูลจ้ง
แต่ถ้าฆ่าอีกฝ่ายโดยไม่ทิ้งร่องรอย 9 ใน 10 ขุมกำลังเบื้องหลังอีกฝ่ายอาจไม่ล่วงรู้
ไม่ยากเลย ที่พวกมันจะเลือกทางไหน…
“เหอะ!!”
แต่ในขณะที่จ้งเอ้อกับจ้งซื่อกำลังมองต้วนหลิงเทียนอีกครั้งด้วยสายตาเปี่ยมล้นไปด้วยเจตนาฆ่าฟันนั้นเอง เสียงพ่นลมสบถเยียบเย็นหนึ่งพลันดังขึ้นลั่นห้องปานฟ้าร้อง
ที่สบถออกมาไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นถังชงเอง
“ประเสริฐ ประเสริฐ…ประเสริฐนัก!!”
ถังชงหันไปมองจ้งเอ้อด้วสาตาราวมีสายฟ้าฟาด สีหน้ายังแลดูปั้นยากนัก “ตระกูลจ้งของพวกเจ้าช่างประเสริฐ…ช่างประเสริฐนัก!!”
“อาศัยตระกูลราชาเทพหนึ่ง กลับหาญกล้าคิดฆ่าศิษย์สายในนิกายหมอกเร้นลับต่อหน้าข้า!?”
