“พวกเจ้า ไม่เว้นตระกูลจ้งของพวกเจ้าทั้งหมด นับว่ากินดีหมีหัวใจเสือมาแล้วจริงๆ!”
ตอนนี้ถังชงมีโมโหแล้วจริงๆ
จะอย่างไรตัวมันก็เป็นถึงอาวุโสฝ่ายในคนหนึ่งของนิกายหมอกเร้นลับ แถมการมาเมืองวายุสวรรค์ครั้งนี้ ก็คือการรับตัวต้วนหลิงเทียน นักศึกษา 10 ดาวของสถานศึกษาหมอกเร้นลับที่ถูกแนะนำโดย มู่หรงสุยเฟิง คณบดีของสถานศึกษาหมอกเร้นลับเพื่อเข้าสู่นิกายหมอกเร้นลับล่วงหน้า กล่าวได้ว่าตอนนี้ต้วนหลิงเทียนก็เสมือนมีฐานะเป็นศิษย์สายในของนิกายหมอกเร้นลับกลายๆแล้ว
เพียงแค่ยังไม่ได้ไปดำเนินการตามขั้นตอนที่นิกายให้แล้วเสร็จเท่านั้น
“ศิษย์สายในนิกายหมอกเร้นลับ?”
ได้ยินคำพูดของถังชง จ้งเอ้อ จ้งซื่อ และคนอื่นๆก็อึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เป็นจ้งเค่อฉีที่กล่าวเย้ยหยันออกมาว่า “ตาแก่ เจ้ายังฝันไม่ตื่นหรือไร ต้วนหลิงเทียนนั่นมันยังจะได้เป็นศิษย์สายในของนิกายหมอกเร้นลับอีกหรือ? ผายลมมารดาเจ้า!”
“วันนี้ ต้วนหลิงเทียนรวมถึงตาแก่เลอะเลือนเช่นเจ้า ต้องตายที่นี่!”
“คนตาย ให้มีพรสวรรค์และความเข้าใจสูงล้ำเพียงใด ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะออกจากสถานศึกษาหมอกเร้นลับไปถึงนิกายหมอกเร้นลับ นับประสาอะไรกับกลายเป็นศิษย์ส่ายในนิกายหมอกเร้นลับ! หรือเดี๋ยวนี้นิกายหมอกเร้นลับรับผีเป็นศิษย์สายในแล้ว?”
ขณะที่จ้งเค่อฉีกล่าวคำเย้ยหยัน มุมปากจ้งเอ้อกับจ้งซื่อเองก็ยกยิ้มแสยะเยาะเย้ยขึ้นมาเช่นกัน
