ในความฝันนั้น หากไม่ต้วนหลิงเทียนฆ่ามันตายเยี่ยงสุนัขก็เป็นต้วนหลิงเทียนละเลงเลือดตระกูลจ้งจนล่มสลาย
ทุกครั้งมันได้แต่สะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความหวาดผวา
ทำให้หลังๆมามันไม่กล้านอนหลับ เลือกที่จะนั่งบ่มเพาะพลังแทน
นายคนที่ 2 ของตระกูลจ้ง จ้งเอ้อ นั้น ในฐานะที่เป็นบิดาบังเกิดเกล้าของจ้งเค่อฉี หน้าตามันจึงละม้าคล้ายจ้งเค่อฉีอยู่หลายส่วน หากแต่ท่วงท่าและบุคลิก ถือว่าแตกต่างจากจ้งเค่อฉีคนละเรื่อง
จ้งเค่อฉีนั้น ท่าทางบอกยยี่ห้อนายน้อยถือดีเอาแต่ใจ
ตรงกันข้าม จ้งเอ้อ กลับเต็มไปด้วยความสุขุมหนักแน่นบ่งบอกถึงวุฒิภาวะกับสติปัญญา มองปราดเดียวก็บอกว่ามันไม่ใช่คนธรรมดาๆ
“ท่านพ่อ”
เมื่อเห็นการมาของจ้งเอ้อ ลูกตาจ้งเค่อฉีก็สว่างขึ้นยังเร่งกล่าวทักบิดาด้วยรอยยิ้ม “ท่านมาแล้ว!”
“อืม”
จ้งเอ้อพยักหน้าให้จ้งเค่อฉี รอยยิ้มหากยังคลี่กางขึ้นบนใบหน้าสงบเฉยเมย “เค่อฉี คราวนี้ต้องถือเป็นความดีความชอบของเจ้าที่พบตัวต้วนหลิงเทียนได้ทันเวลา…หาไม่แล้วตระกูลจ้งของพวกเราคงสูญเสียโอกาสล้ำค่าเพียงหนึ่งเดียวที่จะกำจัดต้วนหลิงเทียนนั่น”
“ว่าแต่ต้วนหลิงเทียนกับญาติของมันอยู่ห้องส่วนตัวห้องใด?”
หลังได้รับทราบตำแหน่งห้องส่วนตัวของต้วนหลิงเทียนจากจ้งเค่อฉีและจ้งซื่อแล้ว ดวงตาของจ้งเอ้อก็ฉายแววอำมหิตเยียบเย็นขึ้นมาทันใด “เจ้า 4 แล้วนี่เจ้าได้ตรวจสอบพลังฝึกปรือของชายชราผู้นั้นหรือยัง?”
“ยังไม่พี่รอง”
