มู่หรงสุยเฟิงพอเห็นต้วนหลิงเทียนมาแว ก็คลี่ยิ้มสดใส “ต้วนหลิงเทียน หลังจากเจ้าไปถึงนิกายหมอกเร้นลับแล้ว ก็คงต้องรอสักพักก่อนที่การทดสอบประเมินศิษย์หลักของนิกายจักเริ่มขึ้น…ก่อนหน้าที่การทดสอบจะเริ่มขึ้น เจ้าก็พยายามทะลวงด่านพลังให้ถึงขอบเขตเทพขั้นสูงเถอะ ถึงตอนนั้นโอกาสที่เจ้าจะผ่านการทดสอบ ย่อมมีมากขึ้นเป็นธรรมดา
แม้ว่าการทดสอบประเมินศิษย์หลักนั้น การทดสอบของเทพขั้นกลางอาจจะดูง่ากว่าการทดสอบสําหรับเทพขั้นสูง
อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้ง่ายกว่ามากมายอะไร
เช่นนั้นการเป็นเทพขั้นสูงย่อมได้เปรียบกว่า
“หากเจ้าสามารถผ่านการทดสอบประเมินศิษย์หลัก จนสามารถเป็นศิษย์หลักได้…ข้าจะมอบของขวัญให้เจ้า”
มู่หรงสุยเฟิงกล่าวสืบต่อ
พอมู่หรงสุยเฟิงกล่าวจบคํา ไม่ทันที่ต้วนหลิงเทียนจะได้พูดอะไร ซูเฟิงหยางที่อยู่ข้างๆก็ตาลุกวาวขึ้นมาทันที จากนั้นก็หันไปมองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยความอิจฉา “ต้วนหลิงเทียนเจ้าต้องพยายามให้มาก…ไม่มีของขวัญชิ้นใดจากท่านคณบดีที่มิได้เป็นสิ่งของล้ําค่า”
ต้วนหลิงเทียนเองก็มองมู่หรงสุยเฟียด้วยตาเป็นประกาย พลางถามว่า “ท่านคณบดี ของขวัญท่านคืออะไรหรือ หากเป็นสูตรบ่มสุราเฉวียนเนียงย่อมดียิ่ง!”
ในสายตาของต้วนหลิงเทียน ของขวัญที่มู่หรงสุยเฟิงกล่าวมีแค่ไม่กี่อย่างเท่านั้นที่อาจทําให้เขาสนใจ
