ซูเฟิงหยางกล่าวถึงจุดนี้ น้ําเสียงของมันก็เผยความจนใจอยู่บ้าง “คนที่มาก็คือผู้อาวุโสสายในเช่นกัน แต่ในแง่ของลําดับอาวุโสแล้ว ข้ายังต้องเรียกหาผู้อื่นว่าอาจารย์ลุงเช่นกัน…ผู้มากับอาจารย์ลุงข้านับว่าสนิทกันตั้งแต่ยังเยาว์ เรียกว่าเติบโตมาด้วยกันก็ไม่เกินเลย ภายหลังก็เข้าสู่นิกายหมอกเร้นลับพร้อมๆกัน จากนั้นก็ไต่เต้าขึ้นไปเป็นชนชั้นอาวุโสเหมือนๆกัน”
ต้วนหลิงเทียนย่อมรู้ว่า อาจารย์ลุงที่ซูเฟิงหยางพูดถึงก็คืออวินฮุย อาจารย์ที่ดูแลการประเมินทดสอบนักศึกษา 10 ดาวเข้าใหม่
อย่างไรก็ตาม ต้วนหลิงเทียนไม่คิดเลยว่าชายชราที่แลดูจริงจังคนนั้น จะมีด้านนี้ด้วย
“หลังจากอาจารย์ลุงข้าลากผู้อื่นไปร่ําสุราคุยกันเมื่อวาน…ท่านอาจารย์ลุงก็บอกต่ออาจารย์ลุงที่พึ่งมาถึงเรื่องเจ้าไม่น้อย ต่อไปวันหน้าหากมีอะไรในนิกายหมอกเร้นลับที่เจ้าต้องการความช่วยเหลือ ก็สามารถบอกต่ออาจารย์ลุงที่พึ่งมาได้”
ขณะที่ซูเฟิงหยางพาต้วนหลิงเทียนไป มันก็ไม่ลืมเล่าให้ฟังระหว่างทาง
“แต่ก่อนที่ข้าจะพาเจ้าไปพบอาจารย์ลุงท่านนั้น เจ้าแวะไปหาท่านคณบดีก่อนเถอะ”
หลังออกจากเขตหอพักนักศึกษา 10 ดาวและผ่านม่านหมอกสีขาวจากค่ายกล ซูเฟิงหยางก็พาต้วนหลิงเทียนไปยังสถานที่พักของคณบดีสถานศึกษาหมอกเร้นลับ และในที่สุดก็ได้พบกับมู่หรงสุยเฟิงอีกครั้ง “ท่านคณบดี”
