เมื่อเรื่องที่ควรกล่าวบอกต้วนหลิงเทียน ก็ได้บอกกล่าวออกไปหมดสิ้นแล้ว มู่หรงสุยเฟิง ก็บอกให้ต้วนหลิงเทียนไปหาอาวุโสนาม ถังชุน ได้ และนั่นก็คืออาวุโสสายในของนิกายหมอกเร้นลับที่เดินทางมารับตัวเขา
หลังบอกลามู่หรงสุยเฟิง ต้วนหลิงเทียนก็ไปหาอาวุโสถังชุนดังกล่าวภายใต้การนําของซูเฟิงหยางต่อ
ถังชุนก็ยังคงอาศัยอยู่ที่บ้านของอวนฮุย
“อาจารย์อขึ้น”
เมื่อต้วนหลิงเทียนพบเห็นอขึ้นสู่ยอีกครั้ง เขาก็ป้องมือประสานเป็นการคารวะทักทาย จากนั้นก็หันไปมองถังชุนพลางประสานมือคารวะทักทายอีกฝ่าย “รุ่นหลัง ต้วนหลิงเทียน คารวะอาวุโสถังชุน”
ถังชุนเป็นชายชราที่ร่างกายสูงใหญ่แลดูแข็งแรงดี เรือนผมสีเทาซัดทอดยาวไปด้านหลัง แลดูมอซอเล็กน้อย แต่ด้วยลักษณะท่วงท่าของอีกฝ่ายที่องอาจผ่าเผย คงไม่ได้แลดูมอซอแต่อย่างใด และในปัจจุบันมันก็กําลัง มองจ้องต้วนหลิงเทียนด้วยตาเป็นประกาย ยังพยักหน้าขึ้นลงมองสารวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า
“เจ้าหนูนี่ช่างหล่อเหลาเสียจริง โครงร่างก็ยอดเยี่ยม…เจ้าต้วนหลิงเทียนกระมัง อวินธุ์ยกล่าวถึงเจ้าให้ข้าฟังแล้ว ข้าจักดูแลเจ้าอย่างดี หลังไปถึงนิกายหมอกเร้นลับแล้ว หากมีสิ่งใดขาดเหลือก็สามารถมาหาข้าได้ หากข้าเองก็ไม่อาจจัดการเรื่องราวได้ ข้าก็จะพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อช่วยเหลือเจ้า…หากกระทั่งข้าทําเต็มที่ แล้วยังช่วยไม่ได้ เช่นนั้นเจ้าก็ต้องพึ่งตัวเองสถานเดียว”
