คราวนี้มู่หรงสุยเฟิงถึงกับอึ้งไปตาปริบๆ ยังกล่าวพึมพําออกมาโดยไม่รู้ตัว “ช่องทางเชื่อมต่อระหว่างระนาบ เทพกับระนาบเทวโลกมันปิดอยู่ไม่ใช่หรือไร…เช่นนั้น ไฉนถึงขึ้นมายังดินแดนดาราพิศวงเมื่อไม่กี่ปีก่อนได้เล่า?”
“เรื่องนี้กล่าวไป ข้าเองก็ไม่รู้ว่ามันเป็นโชคดีหรือโชคร้ายสําหรับข้ากันแน่…”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวพลางคลี่ยิ้มเหยเก “เดิมที่ข้าไปฝึกฝนเคี่ยวกรําตัวเองอู่ในดินแดนแห่งความตายที่เป็น 1 ใน 7 สถานที่ต้องห้ามของระนาบเทวโลก แต่อยู่ดีๆเบื้องหน้าข้าก็อุบัติรอยแยกมิติขึ้น จากนั้นมันก็ดูดข้าเข้า มา…พอรู้ตัวอีกทีข้าก็มาปรากฏตัวในสถานที่แปลกตา ทั้งบรรยากาศยังผิดแปลกไปจากที่ๆข้าเคยไปมาก…”
“หลังจากพลัดหลงอยู่ในสถานที่แห่งนั้นได้ไม่กี่เดือน ในที่สุดข้าก็รู้ว่าข้ามาโผล่ในระนาบสมรภูมิที่เกิดจากการโคจรมาบรรจบกันของระนาบเทพคู่ขนาน…”
พอต้วนหลิงเทียนกล่าวถึงจุดนี้ มู่หรงสุยเฟิงก็กลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง “ที่แท้เจ้าถูกห้วงมิติผันผวนสุ่มปรากฏดูดเข้าไป จนมาโผล่ในระนาบสมรภูมิ…ข้าเองก็เคยได้ยินมาบ้างว่าใน 7 สถานที่ต้องห้ามของระนาบเทวโลก มันมีอันตรายยิ่งนัก แต่ข้าไม่คิดเลยว่าห้วงมิติที่นั่นจะไร้เสถียรภาพถึงขนาดนี้…”
มู่หรงสุยเฟิงไม่ได้สงสัยคําพูดของต้วนหลิงเทียน
