“พี่รอง ท่านเป็นอันใดไป?”
ข้างกายของจ้งเอ้อ ก็พอดีมีจ้งต้า ผู้นำตระกูลจ้งอยู่ใกล้ๆ พอมันตระหนักได้ถึงจิตสังหารของอีกฝ่าย ก็เลยอดถามออกมาไม่ได้
“พี่ใหญ่….”
และหลังจากจ้งเอ่อเล่าเรื่องราวออกมา สองตาจ้งต้าก็เผยจิตสังหารอำมหิตเช่นกัน “หลังข้ากับไปถึงตระกูลเมื่อใด ข้าจักส่งมือดีขอบเขตราชาเทพออกไปทุกคน เพื่อหาทางฆ่าต้วนหลิงเทียนนั่นให้จงได้…หาไม่แล้วเกรงว่าคราวนี้ตระกูลจ้งของเราต้องประสบกับภัยพิบัติแล้วจริงๆ!”
หากบอกว่าตอนแรกมันไม่ได้จริงจังอะไรกับเรื่องต้วนหลิงเทียนล่ะก็… มาตอนนี้พอได้รับทราบว่า ต้วนหลิงเทียนกำลังจะถูกมู่หรงสุยเฟิงใช้สิทธิ์แนะนำให้เข้าสู่นิกายหมอกเร้นลับล่วงหน้า รวมถึงอาจถูกเสนอชื่อให้พิจารณาเป็นศิษย์หลัก ในใจจ้งต้าก็ตระหนักถึงวิกฤตกาลทันที
เพราะหากอีกฝ่ายได้เป็นศิษย์หลักนิกายหมอกเร้นลับขึ้นมา วันหน้าเมื่อเติบโตขึ้น ตระกูลจ้งไม่พ้นถูกอีกฝ่ายย้อนกลับบมาย่ำจนราบเป็นหน้ากลองแน่!
ด้านต้วนหลิงเทียนในปัจจุบัน ก็ไม่รู้เลยว่าระดับสูงของตระกูลจ้งตอนนี้กำลังร้อนใจกันแค่ไหน
แต่เป็นธรรมดาว่าถึงเขาจะรู้ เขาก็ไม่สนใจอยู่ดี
ตั้งแต่ที่ตระกูลจ้งส่งพวกเดนตายมาฆ่าเขา เขากับตระกูลจ้งก็ถูกกำหนดให้ไม่อาจอยู่ร่วมฟ้าเดียวกันได้ เข้าทำนอง ‘ไม่ท่านตายก็ข้าม้วย!’
ตั้งแต่มาถึงดินแดนดาราพิศวง นี่นับเป็นครั้งแรกเลยที่เขาบังเกิดจิตคิดฆ่าล้างตระกูลใดตระกูลหนึ่ง!
