ต้องทราบด้วยว่าตอนที่เกิดเรื่องในละแวกเมืองหลินซาน แม้หมู่บ้านตระกูลต้วนทิศใต้จะถูกฆ่าล้างโดยนายน้อยในเมืองหลินซาน เขาเองก็เพียงไปหาความและคิดบัญชีกับนายน้อยผู้นั้นรวมถึงผู้ที่เกี่ยวข้องเท่านั้น ไม่ได้คิดจะระบายโทสะโดยการฆ่าล้างตระกูล
แต่คราวนี้มันต่างออกไป
อีกฝ่ายไม่เพียงแต่จะคิดฆ่าเขา ยังใช้กำลังของตระกูลเพื่อฆ่าเขาด้วย!
“ต้วนหลิงเทียน”
ไม่นานนักโหวชิ่งหนิงก็กลับมาถึงจุดรวมพล และพอเห็นต้วนหลิงเทียนปลอดภัยดี ใบหน้ามันก็ปรากฏรอยยิ้มคลี่กางขึ้น “พอเห็นว่าเจ้ายังปลอดภัยดีอยู่ ข้าก็พอได้โล่งใจขึ้นมาหน่อย…ครั้งนี้ข้ากลัวเจ้าจะเกิดเรื่องด้านในไม่น้อย ว่าแต่เป็นอย่างไรบ้างเล่า แล้วเจ้ากลับมานานหรือยัง?”
พอโหวชิ่งหนิงเปิดปาก มันก็กล่าวถามออกมาอย่างเปิดเผยไม่อ้อมค้อม ถึงแม้ตระกูลจ้งจะเป็นขุมกำลังระดับราชาเทพ อีกทั้งยังเป็นดั่งงูดินเจ้าที่ในเมืองวายุสวรรค์ แต่มันก็ไม่ได้กลัวตระกูลจ้งแม้แต่นิดเดียว เพราะมันรู้ดีว่าตระกูลจ้งเองหากไม่ถึงที่สุดก็ไม่กล้าแตกหักกับนิกายหมื่นจันทราที่อยู่เบื้องหลังมัน
“อย่างที่เจ้าว่าไว้ไม่มีผิด คราวนี้มีพวกเดนตายแห่กันมาอุ่นหนาฝาคั่งทีเดียว…แต่พวกมันก็ล้วนไปเมืองผีกันหมดสิ้น”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวพลางหัวเราะเบาๆ
“ตายหมดเลยรึ?”
ได้ยินคำพูดเคล้าเสียงหัวเราะของต้วนหลิงเทียน โหวชิ่งหนิงก็ถึงกับอึ้ง “นี่เจ้า…ฆ่าพวกมันทั้งหมดเพียงลำพัง?”
