ตอนที่รับป้ายเก็บคะแนนของคนอื่นมาตรวจก็ไม่นับเป็นอะไร ทว่าพอรับป้ายเก็บคะแนนของต้วนหลิงเทียนมา และตรวจพบคะแนนในป้าย อวี๋เชียนซานก็อดไม่ได้ที่จะสะดุ้งไปอย่างเสียอาการ จากนั้นก็หันมามองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเลื่อนลอยอยู่นาน…
และฉากดังกล่าว ก็ตกอยู่ในสายตาของทุกคน
”เกิดอะไรขึ้น?”
“ไฉนอาจารย์อวี๋เชียนซานถึงแลดูประหลาดใจนักเล่า?”
“สวรรค์! ที่แท้ในป้ายเก็บคะแนนของต้วนหลิงเทียนมันมีคะแนนทดสอบกี่แต้มกันแน่ ไฉนถึงทำให้อาจารย์อวี๋เอ๋อไปเช่นนั้น?!”
…
นักศึกษา 10 ดาวหลายคนอดโพล่งขึ้นมาด้วยความอยากรู้ไม่ได้ และจังหวะนี้ไม่ใช่แค่นักศึกษา 10 ดาวเท่านั้น กระทั่งจู้ชนรวมถึงอาจารย์คนอื่นๆอีก 3 คนของสถานศึกษาหมอกเร้นลับ ก็มองอวี๋เชียนซานด้วยสายตาอยากรู้เช่นกัน อาจารย์บางคนก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามอวี๋เชียนซานออกมาตรงๆ “อาจารย์อวี๋ มิทราบในป้ายเก็บคะแนนของต้วนหลิงเทียน…มันมีคะแนนทดสอบกี่แต้มหรือ?”
“รอให้กลับไปก่อน พอข้าติดป้ายประกาศแล้ว เดี๋ยวก็รู้เอง”
อวี๋เชียนซานกล่าวพลางคลี่ยิ้มมีเลศนัย ออกอาการให้ผู้คนสงสัยว่าในน้ำเต้าขายยาอันใด
เพราะอวี๋เชียนซานทำเป็นลี้ลับ ยังผลให้ทุกคนบังเกิดอาการคันในหัวใจยากจะเกาขึ้นมาตงิดๆ แต่สุดท้ายก็ไม่มีใครพูดอะไร และติดตามอวี๋เชียนซานที่เหินร่างนำ กลับสู่สถานศึกษาอย่างค้างคาใจ
