“และข้าหวังว่าเจ้าจะให้คําตอบข้าก่อนที่การทดสอบนักศึกษา 10 ดาวจะเริ่มต้นขึ้น…หาไม่แล้วตระกูลจังไม่มีวันปล่อยเจ้าไปแน่!”
“นี่คือลูกแก้ววิญญาณของข้า”
พอจังเฮ่อเหลียงกล่าวจบ มันก็หันหลังเดินจากไป ยังไม่ลืมโยนลูกแก้ววิญญาณกลับมาให้ต้วนหลิงเทียน
อย่างไรก็ตาม ต้วนหลิงเทียนเองก็ไม่แยแสลูกแก้ววิญญาณของอีกฝ่าย และกล่าวปฏิเสธออกไป “นั้นไม่จําเป็น”
“ประเสริฐ!”
จังเฮ่อเหลียงก็ไม่คิดจะเซ้าซี้ มันใช้พลังดูดรั้งลูกแก้ววิญญาณของตัวเองกลับไปเก็บก่อนจะร่วงตกพื้น ยังหันกลับมากล่าวค่าทิ้งท้ายสั้นๆ มุมปากยกยิ้มแสยะเย้ยหยันเล็กน้อย
ต่อหน้าต้วนหลิงเทียนมันก็ทําได้เท่านี้ ไม่กล้าทําอะไรเกินเลย
ท้ายที่สุดแล้วพลังฝีมือของมันก็ต่ําต้อยกว่าต้วนหลิงเทียนหลายขุม
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกําลังจะเดินออกจากโถง 10 ดาวอีกครั้ง ก็มีผู้คน 2-3 คนทยอยกันเดินเข้ามาหา เขาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม…และไม่ว่าใคร ก็ล้วนมาจากตระกูลระดับราชาเทพของเมืองวายุสวรรค์หมดสิ้น
จุดประสงค์ของพวกมันก็เหมือนๆกับจังเฮ่อเหลียง คิดชักชวนเขาไปเข้าร่วมตระกูล
แต่เป็นธรรมดาว่าไม่มีใครเรียกร้องอะไรจากเขาเกินเลย อย่างเช่นให้สาบานด้วยโลหิตมารหัวใจ…สุดท้าย พวกมันก็ไม่ได้มีความขัดแย้งอะไรกับเขา ทําให้แม้จะเข้าร่วมกับตระกูลของพวกมันเป็นการชั่วคราว ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร
อย่างไรก็ตาม ตัวนหลิงเทียนก็ปฏิเสธทุกคน
เขามีเส้นทางที่จะเดินแล้ว
