ต้วนหลิงเทียนกล่าว
ครู่ต่อมา สายตาเขาก็หันขวับไปจับจ้องจ้งเค่อฉีราวมีสายฟ้าฟาดลั่น มุมปากยังยกยิ้มแสยะหยันหยาม “เจ้าสมควรเป็น จ้งเค่อฉี นายน้อยแห่งตระกูลจ้งกระมัง? ตอนนี้ข้าต้วนหลิงเทียนขอท้าประลองกับเจ้า แล้วเจ้าจะสู้กับข้าที่นี่…หรือหนีไปเยี่ยงตัวขี้ขลาดเล่า?”
พอได้ยินวาจาดุร้ายของต้วนหลิงเทียน สีหน้าจ้งเค่อฉีก็เปลี่ยนเป็นอัปลักษณ์ปั้นยากนัก
มันไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลย ว่านักศึกษา 10 ดาวคนใหม่เบื้องหน้าจะกำแหงถึงขนาดนี้ ทั้งๆที่มันยกตระกูลจ้งออกมาข่มแล้ว!
เป็นไปได้หรือไม่…ที่อีกฝ่ายไม่รู้ว่าตระกูลจ้งของมันยิ่งใหญ่และมีอำนาจแค่ไหน?
หรือบางที อีกฝ่ายอาจจะคิดว่าคณบดีสถานศึกษาหมอกเร้นลับจะสามารถคุ้มกะลาหัวได้จริงๆ?
“ต้วนหลิงเทียน!”
ทันใดนั้นเอง จ้งเค่อฉีพลันกล่าวส่งเสียงผ่านพลังไปถึงต้วนหลิงเทียน และในถ้อยคำน้ำเสียงก็ไม่ขาดการข่มขู่คุกคามแม้แต่น้อย “ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ เจ้าคงเชื่อว่าคณบดีสถานศึกษาหมอกเร้นลับจักคุ้มกะลาหัวเจ้าได้กระมัง…แต่ข้าอยากจะขอเตือนเจ้าไว้อย่าง ต่อให้คณบดีสถานศึกษาหมอกเร้นลับแห่งนี้จักมีฐานะเป็นถึงรองประมุขนิกายหมอกเร้นลับ ทว่ายามปกติแล้วคณบดีมักจะรั้งอยู่ในเมืองวายุสวรรค์เพื่อดูแลสถานศึกษาหมอกเร้นลับไม่ไปไหน…”
